Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 2 stycznia 2015

spojrzenia

dzień odchodzi
nocy cień dotyka mych dłoni
w oczy czarne jak węgiel zagląda księżyc
czas mija leczy rany kiedy się spotkamy

nie umiem odpowiedzieć na kilka prostych pytań
gwiazdy wysoko
koronkowa noc usypiam lekko zachwiany

cieszy mnie kilka rzeczy załatwione sprawy
z nowym krokiem ciepłym rokiem
uciekam spod skrzydeł mamy

w oknach sąsiedzi bezwstydne spojrzenia
nieszczere życzenia słowa jak zdrada

czekam na ciebie kobieto jak rzeka
czekam na wydartym brzegu
stopami na białym piachu

nurt prędko zabiera myśli skupione w jednym słowie

liczba komentarzy: 1 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 2 stycznia 2015

dobrego

dość
w głowie prosta myśl
ile dni do sylwestra
już odliczam
dobrze się bawiłem w starym

dziś się boję

wychylam pełen puchar
lęki przyszły choć nie były proszone
chory poalkoholowy sen minie za kilka godzin

wszystkiego dobrego w 2015 spokojnego roku
chwil pełnych nadziei i miłości
z wiarą i do przodu

liczba komentarzy: 1 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 22 grudnia 2014

święta

smutne oczy ma karp
szansę mu dam niech pozna staw
w wigilijny wieczór zjem tilapię

podzielimy się opłatkiem
życzeniami napełnione serca

zabłyśnie wieczór spokojem

wśród kolęd odnajdę swoją szopkę
ty diabełkiem ja osiołkiem

popłyniemy w inny wymiar

palcem dotknę gwiazd

mroźny wieczór jasny czas
modlitwy na piechotę idą do nieba

błyszczą choinki zielone

liczba komentarzy: 4 | punkty: 5 | szczegóły

Yaro, 20 grudnia 2014

życie jak jesień

gdy
liście jesienią opadną
emocje wygasną
zgaśnie ogień jak gwiazda

poukładasz kości
życie ułoży pasjansa

wszystko co ważne bądź nie
pozostanie na amen jak klątwa
zabierzesz kazdą tajemnicę
tam gdzie idą dusze czas nie zamarza

jest
trochę chłodno
ból w piersi ukuł cierń

jesień zima przeminie
wiosną zakwitnę nie marnuję ważnych dat

liczba komentarzy: 1 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 20 grudnia 2014

o sobie

z każdym dniem z brakiem sił
umyka sen budzę świt

życie ościem w gardle dusi mnie

czas nie lubi stać nie pogada
śpieszno mu ale dokąd

dookoł dzieją się stworzenia

nikt się cieszy
nikt nie kocha
nikt nie wierzy słowom proroka tego roku

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 20 grudnia 2014

jak drwina

szedł po drodze Bóg
odnowa budował nową ziemię
wziął do ręki kawał gliny
ulepił coś podobnego do siebie

nie wiedział że
to co stworzył jest piękne
ale w środku w sobie ma
tyle nienawiści siły zniszczenia

druga wież Babel nie wytrzyma
pomieszał języki niegdyś
teraz pozamienia myśli pomiesza skojarzenia

powstał człowiek i sam zabił dla mienia więcej niż trzeba

liczba komentarzy: 2 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 18 grudnia 2014

życie zaplanowana maszyna

nie ma nic lub niczego
wszystko co ważne zapomniane
spalone popiołem posypane
szary kurz na dnie zwiędłe róże

umieramy powoli
odchodzimy w trzy wymiary
choć wymiarów naliczyłem pięć
te pierwsze to śmierć

życie i miłość najważniejsze
nic lepszego się nie zrodzi
nic prócz straconych chwil
hierarchią rządzi świat człowieka

umrzeć na wieki nie czas

wszystko dam by śnić
człowiek buduje nierealny obraz świata
zapomniał że jest kilka świętych dat
pewnego dnia zbudzą się potwory

ziemię okryje mgławice
niebieskie niebo zaiskrzy błyskawicami

ten dzień przeraża mnie

czerwienią krzyż poprzedzi nowy dzień
słońce zbudzi nową ziemię świeży świt

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 17 grudnia 2014

cały świat

wrażenie mam
że na plecach dźwigam cały świat
nogi w głębinie otoczone mgławicami

ciemne niebo
świat się wali
grzech płynie autostradami
przydrożne krzyże o nich zapominamy

świat umiera kona na kolanach
zanurzeni w bezkresie idziemy do domu
tam nie zapuka śmierć do życia bram

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 12 grudnia 2014

lądy słowa

pośród nas nie ma nikogo
niewiadomą gra dwojga
oburącz za dłonie dławi prawdą

spokój w duszy w pokoju ciasno
ciała mdłe nieładnie pachną
nakarmione duchy słabną nocą jasną

przez łąki pola drogi idzie szczerych słów rozmowa
przełykam dławiąc każdą formą nieczystą
na językach w świat niosą jak gwiazdę jak zbója
z kontrabandą na szafot widz ciekawy sprawy

prężę się znikam świata ciekawy
spragniony ciała kobiecego kosztować
lądy nieodkryte cienką kołdrą okryte
koronki falbanki od wieków źródłem wielkich miłości wojny

garstka nas pośród dnia środy

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 12 grudnia 2014

drzewa

drzewa proszą o litość
do nieba krzyczą

ciemna zasłona dymu

ogień trawi trawy
w kolejce drzewa

ramiona jak nerwy naprężone skrzypią
siła żywiołu nie wybiera cierpia dobrzy ze złymi

świat umiera gnije od głowy jak ryba