Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 2 marca 2018

nie ma ciebie tu

nie ma ciebie tu słyszę głos we śnie
odezwij się uśmiechnij się
wyciągnij rękę uśmiechnij się
jesteś blisko byłaś daleko

ref.

teraz wiem to nie sen
to noc uśpiła wiatr porwał
muzyki czar uniósł w dal
daleko

nie ma ciebie tu słyszę głos we śnie
pokaż ładną twarz
może ostatni raz pocałuj

utulić w ramionach
dotykać delikatnie ust
głęboko patrzeć w oczy niebieskie
nie mówić nic rozmowę w pleść w ptaka śpiew
głęboko oddychać wzdychać za tobą
słyszeć bicia serca co mocniej stuka w pierś

ref.

teraz wiem to nie sen
to noc uśpiła wiatr porwał
muzyki czar uniósł w dal
daleko

nie ma ciebie tu słyszę głos a sen płynie
ostatni raz pokaż twarz
pocałuj ostatni raz na pożegnanie

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 27 lutego 2018

tak jest na +

zaplanowana przyszłość
wyrzeźbiony każdy dzień
narodziny fantastyczne wydarzenie
dla mnie problem dorastania
przyszłość harówy od rana
w domu w niedziele i święta

żadne dziecko
mnie nie zna
nie zapamięta
ojciec samiec alfa
prokreacja by było nas więcej
walka o pięćset

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 27 lutego 2018

o pędzących koniach niespokojnych wiatrach

pędza myśli w głowie
na niebie jasne obłoki
ze stodoły dachu gołębie jastrząb spłoszył
nadchodzą dni spokoju pełnych leni
idziemy świtem po łące
zrywam tą zieleń co się rosą srebrną mieni

gasną gwiazdy słonko przysłania kontur nocy
zaniedbani nieuczesani wiatr nas głaskał
koń po trawie galopował parskał
grzywa końska jak apaszka owijała w kłębie wałacha
nad pastwiskiem mgła opada jak emocje

do chaty wracam zarośnięty brodaty
ojciec wymyśli robotę bym nie myślał o niej
co świat ozłaca i wydziera uczucia prosto z serca
nie mogąc jej zadowolić i uchylić nieba skrawku

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 25 lutego 2018

istota

drzewa bez kory
bolało gdy odpadały płaty niby strupy

człowiek biedna istota

ciągle chytrością przechytrza lisa
nie zna strachu nie odczuwa empatii

posiadł Ziemię rozplenił nasienie
zbiera żniwo nienawiść wojny głód
hierarchia sięga antypodów
dookoła kierownicy apostołowie
prorocy dobrzy fałszywi

ustawione biznesy nieczytelne układy
sterowane okłamane niewolnicze dłonie
ciągnął koń ciągnie czterech
opadają ręce to jak musi być w piekle

odpowiedz drogi księże
bez tacy się synku nie obędzie

jest ofiara jest dobro i zło w jednym kotle
by się nie pogniotło nie utraciło mocy
na której budujemy świat materialny

po co komu zbawienie ważniejsze mienia mania

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 23 lutego 2018

faluj z życiem

o czym mowa
sztormem rozmowa

życie rozbitkiem
wyczekującym portowych brzegów

latarnia prowadnicą
blaskiem światełko w rowerze

z dupskiem na siodełku
kręcą się kółka z dynamo

wracaj żeglarzu
do żywych
myślami przy tobie
kobitki portowe

zielone łąki skoszone
pachnie sianem
na niebie mewy
krzykiem na ustach

ciepło rodzinne
mama czeka z oczkiem w rosole
ciastem na stole

liczba komentarzy: 1 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 23 lutego 2018

zakochani

łapać wiatr szelest włosów
zamyślony

wtulić się w ramiona
po długiej rozłące

zlizywać kolor ust
czuć zapach skóry
malować kontury

pragnąć bardziej niż jeść

zatrzymać czas po co nam
złodziej młodych nocy
świtem budzić się nie wychodzić
z pachnącej pościeli

nie martwić się co będzie
ważniejsze jest być teraz

zakochani jak w obłędzie
trwać smakować wzajemnie

liczba komentarzy: 4 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 21 lutego 2018

za oknem

zimno trzaska

okna futryny
zmarzłe

przy kominku
miłe miny

spalone drwa gasnące
płomyk jasno parska

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 20 lutego 2018

śmierć

wejrzała przez okno
zamarzła chwila
w widocznym cierpieniu

zapach łez dreptał pokojem
głęboko zanurzony
w oczach jak diamenty

brak twarzy odsłaniał czarny kaptur

-zbieraj się nadszedł czas
koniec drogi

-zmęczyłam się mimo że
duch lekki
bezgrzeszny

-ciało zwrócę Matce Ziemi
duszę ukoi spokój wieczny

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 19 lutego 2018

tak było latem

była piękna
o poranku dźwięk piosenki
piękna jak poezja
zapamiętałem jej słowa
zbyt szybko z małym angażem

spakowała się wyjechała
z mojego serca
nigdy jej nie ujrzałem

choć nie raz byłem blisko
stykaliśmy się myślami

tyle miejsca na świecie
kosmos taki wielki
a nasze serca maszerują drogą
wzdłuż brzegów marzeń

natchniony zamykam oczy
czas popiołu szarych zdarzeń
idę inną drogą zamknięty
wybaczam sobie że nigdy
nie spotkam się z tobą

liczba komentarzy: 3 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 19 lutego 2018

z kolejnym dniem

z kolejnym dniem
za oknem męczący
deszcz
skapuje na twarze

na progu kot z mruczanką na pysku
pręży grzbiet jasny
z podsuniętą miską mleka

zaparzony zapach kawy
przynosi ukojenie
inny wytarty nie rozgarnięty
zamykam oczy by zniknąć stąd
dość pazerności zębów wilczych

w uśpieniu idę przed siebie
niby z celem co raz bardziej wątpię w to
w rzeczy ważne

bezsilny skryty
ratować próbuję sumienie
uspokoić bicie serca
wyciszam powolny zgon
w kubku przeterminowany posmak smrodu