Poezja

za rogiem ulica „Nowy świat”
dzieci puszczają bańki mydlane
fundamentaliści  wszelkiej maści  rozdają kwiaty
tylko nieliczni narzekają na życie wieczne
i znikają za następnym rogiem
 
a ta ulica jest czarna i znajoma
rozwrzeszczane bachory większe
wyciągają ręce kobieta jak siostra
i matka a stosunki nieco napięte
 
za rogiem ulica jak z Huxleya  - „Nowy wspaniały świat”
co prawda włosy przyprószone siwizną
ale lekko bez zbędnego tłuszczyku
obok piękność dnia i nocy
jest z tobą bo dogadzasz jej najlepiej w nowym  świecie
 
a za rogiem kocie łby
rozbita na drodze flaszka
płyty chodnika atakują twarz
za plecami ulica „Nowy świat”