Poezja

ogrody są zamknięte. rudymentarne  furtki  z rustykalnym
kluczem.  wybujałe  paprocie. w  bujdzie biegunów babcia-
spadła z jabłoni . dłonie w bez palczastych rękawiczkach trzy-
mają kolczaste druty.  z czerniaka na czole polewka po skibach
cery.
 grzech nieposłuszeństwa.
boska samotność na działkach.
pod zardzewiałym płotem leży stary maleńki.
bawi  się pleśniawkami- na razie wie,
że  przed nim życie bogate w krew,
a ogród nieosiągalny.
 
tylko nenufary to poezja