Najnowsze prace:

Poezja

	Colett
	PROFIL O autorze Przyjaciele (1) Poezja (55) Proza (1)

dodane wcześniej pozostałe wiersze dodane później

1 listopada 2024

do granic smutku

do granic smutku tam gdzie żal bezbrzeżny
dopływam łodzią z dnem tak poszarpanym
przez ostrza w granit przyodzianych wieżyc
żal śląc w nieznany

ciszą wypełniam chaos o poranku
płacz jeszcze dławiąc gdy patrzę na zdjęcie
twego spokoju broniąc niczym flanków
przed ich przejęciem

o słowach które dawno nie wybrzmiały
a przecież mogły między matką-córką
dziś czasu brakło - zegar z kukułkami
wydźwięczał krótko

gdzieś na granicy między światłem - mrokiem
w chwili wyłącznie dla jednych wybranej
odkrywam prawdę w tym co tak mi drogie
goją się rany

12.10.2021

pozostałe wiersze: trzeba wracać, porozumienie, do granic smutku, ona i słoneczniki, może to jest, rozmowa niedokończona, jesiennik, pośród gałęzi, bezgłośnie, przecież, wiem już czym jest, bez piekła nie odstąpię, dotykam twojego nieba***, jeszcze, bez, napadało, tylko, nie - zwykłe, Posłowie, goniąc kormorany, prze lotnej, wyjątkiem zamknąć usta, c(i)ałopalenie, na chwilę jedynie, nie zależności, na oko, nie do końca, świętego, babie, bunt, maczkiem, w prawo do zmęczenia, jaka jestem, nie bez znaczenia, małe, w pogoni, koniec świata, chociaż życie to nie teatr, naprawdę, nie tylko w trawie, zanim wypowiem, odkrycie, gdy bilans nie wychodzi na zero, zapomniane miejsca, róg obfitości wszelakiej, żądam rewanżu, przedwiośnie z matką, chleba naszego, sanna na rynku, dziegciem, penitentka, by zasnąć, by zabłądzić, tamten wieczór, na własne życzenie,

Ostatnie komentarze:

Regulamin | Polityka prywatności | Kontakt

Copyright © 2010 truml.com, korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy. Polityka Prywatności

ROZUMIEM

1