Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 2 marca 2015

babciu

gdy umierałaś
umierał cały mój ciasny świat
niebo bez gwiazd
księżyc w nowiu przyćmiony blask

świeca jej płomień
szept Ojcze Nasz
cichy szeleszczący spokój
serca jak dzwony mniej radosne

skończył się problem
skończył bieg pociąg
tyle spraw pozostawiłaś krótki list
słowa podziękowania czerwony znicz

przykryta granitowa płytą
ciężka aż boli napisałem wiersz
szary dzień czarny ptak
szary duch spękane serce

delikatny wiatr pogodził ludzi
dobro na ziemi mieszka od lat

liczba komentarzy: 5 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 2 marca 2015

pustaki rosną jak chwasty

choćbyś łopatą wiedzę nakładał
nie pomoże nic żaden sposób
mimo że każdy jest dobry
kierownik ma przykłady na video

garściami napełniają puste głowy wlewają olej
jak do du py lewatywa nabrzmiałe jelita
odbyt i czaszkę rozerwie nadmiar ciśnienia
wiemy to z praw fizyki

dookoła stragany
pustaki rosną ja chwasty
wiosennym porankiem
budujemy piramidę głupoty

zamieszanie w głowie jak w wielkiej betoniarce
szum szarych komórek
szelest rzęs
głupie odzywki głupie pupilki

liczba komentarzy: 2 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 28 lutego 2015

wspomnieniami karmię się

wspomnieniami karmię się
zapomniałaś
silne ręce tuliły cię

uśmiech na twoich ustach
zgaszony jednym gestem
śmiałaś się tak głośno

Pamiętam

bardzo chciałbym to usłyszeć
słów ciągle za mało
pustka mieszka w mych ustach

Nie pamiętam

zazdrość kolcami nie raniła
naszych małych snów
twoje delikatne palce
dotykały ramion
jak skrzydeł gołębich piór

usta tak różowe
kleiły się do moich ust
z zamian za promienie ciepłych słów

byliśmy dla siebie
każdej nocy
jednym tchnieniem
fiołkowych oczu spojrzeniem
zapachem lata poranka oddechem
zapachem siana w powietrzu

jesienny kolor włosów złocistych
srpężynek skręconych warkoczy
małe stopy śpieszyły
kroki ostatnich chwil
wśród gwiazd

powiedziałem żegnaj
wycierając oczy w koszulkę z Nirvaną

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 26 lutego 2015

byle jaka

praca nie rozgrzała moich dłoni
zmarzły posiniały miejscami czerwone
jak te cierpliwe w ogrodzie stare jabłonie

człowiek nad przepaścią
nie chcąc spaść

jak lemingi isis kończy świat
w kozim rogu zachód wojska pcha

gdzie pracy brak

człowiekowi potrzeba wojny
bo już nie ma czego się bać

praca jak każda niepłatna prócz autostrad
prawda jest taka Polak omija znaki

liczba komentarzy: 0 | punkty: 3 | szczegóły

Yaro, 26 lutego 2015

ja

człowiek prosty
jak kij leszczynowy
na fujarce wierzbowej gram
słowa unosi wiatr
na dłoniach mokrych od krzywd

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 25 lutego 2015

gdzie indziej

pogrywam sobie
uciekam stąd do gdzie indziej
na inny ląd jak najdalej tu niepogoda zimą szare dni
depresji nie pomoże nic
ani dobre słowo ni kieliszek młodego wina

zarzucam procha
oby do podniebienia się nie przykuł
szklanka wody z biedry dobra na wszystko
dni trącą na wartości a ja z nimi

biedny człowiek chory bez nóg
głodny życia siadam na rower pod górę pieszo
oby jak najdalej ze mną chodź

są fajne zielone światy
pełno słońca
zachody każdego napotkanego
wschodem gdy śnisz uciekam
na ławie list zapomnij i nie pisz

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 25 lutego 2015

cisza

obecna
ciemno tutaj
słyszysz
rozbija neutrony o podłogę

szept zatrzymane w ustach słowa
ona czarno biała

za oknem
na stole szachownicą
w bezruchu jak pionek zbity

zgina na pół papierowe worki
w trzcinach ptak śpi
cisza
noc zasuwa zasłony
na niebie księżyc jaki nieogolony

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 25 lutego 2015

jest już czas

śmierć na białym koniu
wieje nienawiścią ze wschodu
z łąk pól ogrodów niezgody

brat bratu wilkiem
wielką rodzinę Słowian dzieli złość

majątki ropa czarna smoła
droższa od wody
droższa niż życie

z zachodu kłamstwo
na co nam a. na to.
białe papiery podpisy fikcja

człowieku strzeż się hołoty z nad wielkiej wody
gwiazdą rozbłyśnie stworzenia boże uśpione śnią
jak dobrze dobry Boże
niby nic jednak życie dzieje się w tym trudnym momencie
nie na moją głowę te zaklęcia

podparty świat ma tylko jedna nogę
chwieje się oszaleje
w głowy tłoczą kłamliwe podchwytliwe nadzieje

miej wiarę i nie daj się obłudzie
pięknym wzniosłym słowom
one śmierć niosą
nie oni lecz my walczymy

umieramy żeby rodzić się żyć na nowo
w lepszej przyszłości
zamknijmy karty historii nie przywołuj demonów
odetchnij na nowo
pokochaj każdego niezależnie od narodowości
oni tez kochać pragną jak ziemia deszczu

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 24 lutego 2015

o sobie samym

kręcą się tutaj dziwne auta
na ruskich rejestracjach
ci ludzie jak atrapy z napisem s kolko
choć nic nie mam do obcej narodowości

ulica kostka wymodlona
potykam się o słowa
ktoś mnie dotyka skopane życie
budzi świtem do pracy

idę niezadowolony
jak każdy normalny Polak w tej gminie
ku rwa dzień świstaka
nudna robota niepłatna

jeszcze te ruskie z fajkami
tytoń smakuje jak liście buraka cukrowego
jak żyć by nie mieć złości
do samego siebie nie mówiąc o niebie

żona mnie chwali gdy myje gary
ona w tym czasie maluje paznokcie
mówię maluj i łokcie

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 24 lutego 2015

szukam drogi do domu

nie potrzebna sława a ni nic związanego
żadnych zaszczytów żadnych uwag
nie doradzaj spójrz w lustro tak właśnie wygląda sierota

pieniądze są nie ciągnie mnie do mamony
piszę bo to jest życie sprzedaję odrobiny siebie
rozsypuję słowa jak zboża wiosna czasem jesienią

gołębie wydziobują karmią młode
w gnieździe którego szukam do którego wracam nocą
śnię o domu gdzieś na wschodzie
staw pełen ryb w dobrym roku

myślami płynę w przeszłość niepotrzebnie
tutaj kilku przyjaciół mam i wrogów

nie potrzebuję jedynie na twarzy rumianego uśmiechu
słów kilku na sen bez proszków kieliszek wina

teraz idę czeka na mnie dziewczyna jak poezja
pomiędzy wierzbami cisza
słychać cykady słychać strumyk

łąki kładą się spać
tego mi trzeba
bycia sobą