Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 4 października 2015

jesienią

liście jesienią opadną
emocje wygasną
ogień ogrzeje jak gwiazdy

kości odpoczną z życiem pasjansa

wszystko co ważne będzie we mnie nadal
pozostanie na zawsze nie klątwą a wartością

czas zabierze wszystkie tajemnice
tam gdzie idą dusze nie zamarza ziemia
jest trochę chłodniej
a może cieplej jak zimą przy kominku

jesień i zima snem niemym przeminie
a wiosną znów zakwitnę jak młode kwiaty

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 4 października 2015

mówisz Jestem

szukam Ciebie
na niebie na ziemi

mówisz Jestem wszędzie i wszystkim

wyciągam dłonie
czynię dobro
nie krzywdzę
nie podsycam ognia nienawiści

czekam ognia oczyszczenia
nowego chrztu

spełniony odpłynę na wyspę
zanurzę zmysły w samotności
nie dbając o jutro
żyć każdym dniem
z myśli głębią o Tobie

ulotny odlecę w przestrzeń
oddam pokłon miłości
życiu w radości spełnionych chwil nasycony

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 1 października 2015

Anioł

nad lasem wypełnił pustą przestrzeń
między sumieniem a strachem
przed nieznanym
wydartych tęsknot
niechcianych małych rąk

namiętnych długich nocy
po napoczęcie świtu

tutaj świat
na krawędzi lęku

spotkałem go po raz pierwszy
było spokojnie
miłe spojrzenie mówiło niewiele
milczał cały czas szumiał las
odleciał gdzieś by być jednak blisko

nasze dusze mózgi okłamane
skrępowane stekiem brudnych słów
nieprawda którą znasz

wytłumaczyć nie ma szans
na czym opiera się ten świat
nie pojmuję
w lustrze wesoła anioła twarz
jakby znak wierzę będzie lepiej

już nie boję się o przyszłe dni

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 28 września 2015

nie ma nic za darmo

nie robiłem nic na siłę
z cierpliwością za pan brat
brnąłem boso w szerokości świat
los prowadził widział bojącą twarz

dostać w kość nie jeden raz
i na plecy przyjąć bat
naprawdę
może nie jestem dobry
czasem zły sam na siebie

otwarły się miłości drzwi

gdzieś po drodze
spotkałem cię na krańcach horyzontu
z widokiem prosto w błękit
moje oczy mówiły że
Kasiu aniołem jesteś mi

utuleni w ludzkie troski
przysłoniłaś świat
bez zazdrości dbamy o kwiaty uczuć

na progu przeżyć
zawsze obok siebie

nie omijałaś trudnych sytuacji
czasem nie było co zjeść
smakowaliśmy siebie
pomocna dłoń wyciągała mnie z dna
gdzie ogień wypalał ostatki złej karmy

dzieci potrzebują twardej ręki
serca matki ciepłych słów

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 27 września 2015

nocą

przed zmrokiem gdy ciemności przenikają smutek w oczach
szary beton wielkich miast bez uśmiechu za rogiem czyha strach
jestem niewolnikiem uciekam przed nieznanym od reala oderwany
naciągam bluzę na suche kości białe od wybielacza wciąganego nosem

w kapturze słuchawki zamkniętym świecie nagranych płyt
włóczę się całą noc spotykam się czasem z rozmową z tobą
czym mnie dziś zaskoczysz potykam się o ludzkie troski
ulice latarnie mówią do mnie kolejne epizody

zatrzasnę drzwi przekręcam klucz układam w fotel słabe kości
na stole popielniczka słabe światło po obłokach dymu kroczy
zgaszony dniem nabieram mocy każdy łyk osłabia drżące ręce
wyjrzałem przez judasz zobaczyłem powiem innym razem

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 22 września 2015

naprawdę kocham

najważniejsza szczerość
budzę w tobie świt
to już było
nie zawsze jednak tak samo
pocałunek niech trwa wieczny czas

idę drogą
nieraz częstuje mnie los
niewybredny biorę to na zimno
jakoś to będzie

porywa mnie taniec róż
zapachem otuleni
widać tylko oczu blask

łączy nas wspólny cień poznanych chwil
kilka słów uśmiech nie znika
tak mi mów

jesień
zawsze chcę być bliżej
zapachu twoich włosów
patrzeć w ogień ognisk
pachnieć dymem i smakować taniej kiełbasy

w tej dolinie zakwitłem i zostałem sam
ty się nie martw mam komputer mam co jeść
idę sobie na swój sposób kocham życie
kocham mocno cię
najważniejsza w życiu szczerość
bez niej nie przełkniesz prawdy łyk

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 20 września 2015

i nadejdzie taki dzień

kiedyś przestanę się bać
patrzą na mnie jakbym był nie stąd
dokąd drogo prowadzisz
gdzie zatrzymam wzrok

biec zroszona łąk i nie od łez
zrywać błękit niezapominajek
czerwienią maków zawstydzać dzień
uciekać przed cieniem
łakomych nienasyconych wejrzeń

kiedyś nadejdzie czas który skończy bieg
jak pociąg na dworcowym śnie
idąc ulicą nie lękam się
muzyka na sen na ból na trend

włosy dotykam jedwabne
pachną nieskoszonym sianem
nabieram powietrza płuca pełne ciebie
miłość zakwitnie zawsze wiosną
odejdziemy w zapomnienie
mówić o nas będą kamienie

liczba komentarzy: 1 | punkty: 3 | szczegóły

Yaro, 19 września 2015

i zeszły z nieba Demony Ciemności

co zrobiliście bluźniercy synowie wilków
otworzyły się pieczęci
ostateczny czas
przyszło nam to widzieć
ludziom wierzącym w siebie

Bóg patrzy łaskawym okiem
drzewa świadkami zniszczenia Ziemi
piekło skleiliśmy z Raju
w rzekach płynie odpad ludzkiej chciwości
na niebie smog
nie ujrzysz gwiazd wielkich miast

człowieku dokąd idziesz i skąd
nienawiść śmierć sztuczny lateksowy luxus

i zeszły Demony Ciemności siać spustoszenie
i strach przenika psychikę pergaminową

zepsuty świat
zapach benzyny otacza przestrzeń
nadchodzi pożogą smród
fala złych ludzi
to nie islam ani żadna inna wiara
wyznanie jedno
jeden Bóg
jedna droga

w sercu miłość kto jej nie ma
przegrał życie wygrał śmierć
ona nad nim się pochyli
przyjmie go pod szkła i skrzydlaty splot

pozamiatamy prochy
okryjemy kości zimnym piachem
krzyż brzozowy zodartej kory szare
nic nie znaczące inicjały

naznaczony po nas ślad
z napisem tu mieszkał człowiek
jakże zły zły
wydawało się mu ale mylił się

teraz my NOWYM ŚWIECIE

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 15 września 2015

babie lato

przed nami
babie lato skrada się nieśmiało
jakby czasu było mało
szybko leci

na krzaczkach
na drzewach korę przyodziewa

za nami żniwa
szare pola kurz tumany wznieca

w lesie na kolanach grzyby zbieram
muchomory czerwone zakrapiane białe kropki
na nóziach falbanki skoczne
do tańca chcąc zaprosić proszą

wolny jesienny czas senny

promyki skradają się wprost z nieba
człowiekowi naprawdę niewiele potrzeba

kocham błękit nieba
kocham drzewa
skarbie starzejemy się powoli
a jednak
każdego popołudnia brak mi rozmów uczuć ciepła
co nas czeka życie głęboka rzeka

babie lato szkoda wszystko mija
w kajecie zapiski
z każdej troski
z każdego słowa rozmowy

jesienią na ryby na łąki
siano skoszone zapach
napełnia nozdrze masuję skronie

chodź dalej jesli cię po proszę

tutaj miejsce na ogród do południa słońce
później słabsze zachodzące za lasem pisze historię
zawsze o tej porze

najgorsza zima bajam chyba się położę
wybacz mój Boże nie ogarniam wzrokiem piękna w tej dobroci

liczba komentarzy: 2 | punkty: 4 | szczegóły

Yaro, 14 września 2015

TY

pamiętasz mnie zdaje się
wlepione ślepie w czerń nieba
kilka gwiazd bez twoich źrenic
wulgarny nie jestem
czasem urwa wyrywie się
z kopyta rwie zepsuty słowotok
ale to czasem wybacz mnie

przeklinam się mam kłopoty
nie umiem żyć w świecie złudnych iluzji
nierealne luksusy szelest liści

budzi mnie koszmar apokalipsy
a ty z innym układasz pasjansa
nie kochasz go

nasze dłonie w niebie
spotkają się jak pomoc w potrzebie
na niebie wiele miejsca dla miłości
zakwitłem wiosną dla ciebie