Latest items:

Poetry

	Yaro
	PROFILE About me Friends (18) Poetry (2517) Prose (6) Photography (17) Diary (6)

latest best rating most commented

Yaro, 25 january 2018

piękni i młodzi

każdy był jest będzie
młodym człowiekiem z wypryskami
nieokiełznani szalone lata są były będą
nie mierz wysoko by nie spaść w dół zwątpienia
pierwsze miłości szalone dziewczyny
spoceni chłopcy pełni ekspresji

nikt bardziej szalony
nikt bardziej słodki
poranek i wieczór sobotni
rano plany wieczorem wypad

lubię wspominać i snuć gawędy
lubisz gdy przy tym marszczę czoło
pachniesz młodością jeszcze
zapach smak twoich ust czysta słodycz
tanich perfum nie zapominam

nikt bardziej szalony
nikt bardziej słodki
poranek i wieczór sobotni
rano plany wieczorem wypad

number of comments: 0 | rating: 2 | detail

Yaro, 24 january 2018

złodziej

ukradłem serce
by zgrzeszyć bez przebaczenia

zakochani po pachy
zagubieni
idziemy parkową ulicą

księżyc widzi wszystko
dookoła cisza goła

przytuleni na ławce
nie bój się jutra
nie wiadomo co przywieje wiatr

otoczeni miłością
kradniemy siebie nawzajem

zatopieni jak statki na dnie oceanu
życie przytłacza szukając wyzwolenia

number of comments: 2 | rating: 5 | detail

Yaro, 23 january 2018

prośba o lepszy dzień

deszczu taniec po parapecie
niedomknięte okiennice
tłuką o futrynę z wiatrem
co przynosi ulgę samobójcom
wspina się na szczyty gór

rozkładam ramiona w modlitwie
wypatruję odpowiedzi Boga
mam jedno pytanie
ile jeszcze
człowiek będzie katem dla bliźniego

przyjdź jak śmierć nie wiadomo skąd
nie wiadomo kiedy bez przewidywań
bez wytyczenia drogi daty

ja niżej podpisany nie znaczę nic
prócz życia w niewoli pragnień materializmu
pożądań żądz zmarnowany świat

number of comments: 1 | rating: 3 | detail

Yaro, 22 january 2018

Rembertówka

tam krzyż gdzie stała stara cerkiew
dalej wieże kościelne patrzyły
w dal
porosło lasem polskie niebo
ziemia pokryła się trawą
dokonało się zło na niewinnych
Ukraińcom za dużo się wydawało
wieczną kraina się zawaało
nagle zza płotu przyszedł koniec
jak złodziej

Wołyń gdzie Bug kołysze łodzie
stary rybak smutny
bo nie ma sąsiadów
dobrych Lachów

noc i dzień krew płynęła rzeką
ciemne strumienie
pochylona jedynie stara wierzbina
płacze dotyka człowieka dłoni zimnych
oczy wypatrzone czekają przebaczenia

Wołyń gdzie Bug kołysze łodzie
stary rybak smutny
bo nie ma sąsiadów
dobrych Lachów

wrócimy do ziemi co od wieków odłogiem leży
której nikt nie obsieje
nikt nie zaorze
nikt do chaty nie zakołacze

bo jej już nie ma
jedynie w sercu żal i rozpacz

Wołyń gdzie Bug kołysze łodzie
stary rybak smutny
bo nie ma sąsiadów
dobrych Lachów

kości zakopane byle gdzie nikt nie wie
w dłoni pozostały karabiny
nie ma przebaczenia czasem
wyjaśnienia bez zrozumienia

rodacy pamiętamy dziadku zajrzyj tu przypadkiem

zamieszkaj między nami

number of comments: 1 | rating: 3 | detail

Yaro, 22 january 2018

żegnajcie na mnie czas

dziękuję zjadłem śniadanie było pyszne
odchodzę przed siebie bo dalej się nie da
świat jak majster bieda wytarte spodnie
zmarszczek pełna twarz

w kieszeni groszy parę
po raz ostatni się widzimy
po raz ostatni wypowiadam żegnajcie
na do widzenia pozdrawiam was

czas to pieniądz nie posiadam obydwu na raz
nieważne za to wieczorem

wdaję się w alkoholowe nastroje
płaczę śmieję się nie raz
nie płace podatków

zbieram datki na pół bułki piwa

w kieszeni groszy parę
po raz ostatni się widzimy
po raz ostatni wypowiadam żegnajcie
na do widzenia pozdrawiam was

number of comments: 2 | rating: 3 | detail

Yaro, 19 january 2018

mój świat

życie bywa prostsze niż się wydaje
dlatego nie trzeba nazywać człowieka wariatem
on tylko płynie goni polem łąką wiatr

choć czasem bywa tak że ogląda świat przez kraty

czasem i ja mam tak że idę nie wiem dokąd całkiem sam
zatracony w myślach w lesie u boku z psem

balansowałem na krawędzi nocą nie spałem
zniewolony przez świat nie mój nie twój

kreują nas na lepszych zniewolonych niewolnych
po raz ostatni wciągam się w ich gry
w alkohol pity z kieliszków bez dna

narkotykiem niech stanie się rodzinne śniadanie
wiem że rady dam w świecie bez grzechu nakazów i rad

number of comments: 0 | rating: 1 | detail

Yaro, 19 january 2018

wyczekałem

czekając
oczy wypłakałem

wyczekałem dobrej zmiany

totalnie nie rozumiem
opzycjonalnej nieintelektualnej
podpierdalającej się nawzajem

przecie my jedym krajem
pod tym samym dachem
jednak obcy

jemy to samo
mysli różne gwieżdżą pod kopułą

nie przejem nie pokonam rozumu
bo zrozumienia nie ma

number of comments: 0 | rating: 1 | detail

Yaro, 18 january 2018

kawa

tam płuca ziemi
na wzgórzach Santos
gdzie kawa puszcza korzenie
Brazylia w słońcu rozkwita

małe listki tkliwe
prosząc o dotyk dłoni
kawa dojrzewa w opuszczeniu

a jednak ktoś o niej myśli
by ją zerwać wysuszyć i zmielić

pobudzi aromatem nie jednego a wielu
poranek bez kawy
to jak spóźnić się na ważną uroczystość

smak zapach lepsze samopoczucie
energia i życie wolne od wolnych rodników

number of comments: 2 | rating: 1 | detail

Yaro, 17 january 2018

z prochu

powracam do korzeni
schronieniem las
gdzieś to słyszałem

czas nie znaczy nic

wyznaczony kierunek gwiazd
jasne niebo
księżyc ciężkim kamieniem
serca płacz
kołataniem w otwarte drzwi

żyć od wschodu do zachodu

płynę rzeko
ucieczko przed lękiem

z prochu ziemi
wracamy jako proch

nic nie wniosę nic nie zmienię
kierunek ten sam dla każdego

number of comments: 1 | rating: 1 | detail

Yaro, 15 january 2018

niewątpienie

wiatr niósł szczekanie psów
w środku coś pękło
pochyliło się nade mną
odeszło w dali koniec

mgły opadły w polach
przysłoniły sen na oczach

zrozumiałem że potrzebą jest żyć
należy trwać by odcisnąć ślad

ludzie mówili co w głowie
w sercu kołysał lęk