Poezja

Szumiało w prasie,
zajęczał podkład,
bo na kolei
jest nowy rozkład.
 
A ja, stary wiarus
mówię wam:
- Na tej kolei
rozkład ten sam.
 
Już od zarania,
miast się układać,
poczęło na torach
się pięknie rozkładać.

Tu zardzewiało,
tam się spaliło
i znakomicie
się rozłożyło.
 
Powoli nadchodzi
szczyt na kolejach,
lecz rozłożone
trudno posklejać.
 
Pociągi znikają
nagle bez śladu
i trzęsąc się jadą
według rozkładu.

A ten, kto podążał
kolei śładem,
to każdy rozkład
nazwie rozkładem.