Poezja

Otwórz pięści i oczy
Potężny jesteś i  piękny
Wielki jak najwyższa góra
Jaki znak twój i imię
Kim jest ten król potęgi
Jakie jest jego imię

Oto wzniósł skały swoich rąk
A ruchowi jego huk towarzyszył głośniejszy od gromu
Głazy toczone ramion spojonych traw i drzew korzeniami
Poruszone
Oto deszcz gwałtowny przebiegł po jego lewym ramieniu 
Zza pleców wyszło nowonarodzone słońce
I uniósł miecz a złote jego ostrze  
Przeniknęło mgłę i przebiło chmurę
Światło nieba wniknęło w żywy rozdarty kamień
I rozpadł się miecz na dwoje a złote ostrze
Zastępiono żelaznym 
Próbowanym w ogniu
I nastał dzień pierwszy 
A po nim noc pełna spadających wprost na kolana
Gwiazd