Poezja

piersi twoje –
odległe jak zderzające się galaktyki

uda i biodra –
podpierają nieznane wszechświaty
które eksplodują każdej nocy
mrocznej

oczy twe
dwa lasery
przepalają mnie na wylot
lewy kryptonowy – bo ukryta jesteś
prawy ksenonowy – bo jak obca odchodzisz

pochwa twoja –
wirująca
czarna dziura 
pochłonęła
mnie całego

i wyrzuciła
poza horyzont wydarzeń –

tych, co mogłyby kiedyś
zajść między nami –
ale już nigdy nie nastąpią

[18.08.14]