Poezja

obedrzeć duszę ze skóry ciała
atomy z powłoki walencyjnej 

zmiażdżyć smutek
aż na gwiezdny pył

wybić zęby wspomnieniom
żeby przestały gryźć nocą

dosięgnąć dna
i przewiercić się na drugą
stronę ciemności

wypatroszyć siebie
ze wszystkich pragnień

któregoś dnia po prostu
nie obudzić się
ale tak, żeby nie było
już więcej żadnego
mnie