Poezja

kto pisze mną teraz
tajemny i cichy sonet
w zgrzytliwym imadle ciemności

co sprawia
że drży mi dłoń
gdy chwytam nóż
do krojenia chleba  

jaki to przeklęty bóg  
wycina mi sekretne  
runiczne znaki  
na czole  

który dyrygent  
grzebie mi batutą  
w uchu  
i dusi fortepianową struną  
w tej symfonii grozy   

co lub kto  
każdego poranka   
przytrzymuje moją głowę  
gumowymi rękawicami  
i zagląda mi w źrenice  
rubinowym laserem   

sprawdzając, gdzie się ukryłem