Poezja

tej bezsennej nocy
przewracałem swe ciało
 
z boku na bok
z prawa na lewą
potem z lewej na prawą
 
kobieta obok delikatnie chrapała przez sen
kusiły jej ciepłe piersi i łono
 
a ja przekręcałem swoje ciało
z boku na bok
z brzucha na plecy
z pleców na brzuch
i w pozycję embrionalną
– nie mogąc upaść
w jamę snu
 
uwierało mnie ciało
przerażała potworność formy
pompa tłoczyła krew
obrzydliwie
rów-no i mia-ro-wo
 
męczyłem się pół nocy
aż w jednym błysku
zrozumiałem nad ranem
 
że to nie uwiera mnie ciało
ale – zatrzaśnięta w nim dusza