Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 20 marca 2015

krzyże

krzyże w kościołach
bałwany w kościołach
wyrzeźbiony Chrystus na ołtarzu płacze

antychryst się zbliża
fałszywe prawdy przyniesie

ludzie w czarnych szatach
poją winem owieczki
zbierają pieniądze nieważne

szatan w czarnych szatach
rzeźbiony Chrystus
na ołtarzu płacze

obrazy ścienne przemówiły w ludzkiej wyobraźni
jasne gromy z nieba ciskają grzechem o ziemię
noc ciemniejsza od otchłani piekieł
mgła ogromna zaciska ręce

krzyże w kościołach pękają
szczelinami rynnami płynie krew

antychryst zwiedza świat jest blisko
rzeźbiony Chrystus na ołtarzu płacze
żebrak całą prawdę zna
idzie do niego już czas

wiersz napisany w czasach jak chodziłem do L.O..

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 20 marca 2015

EXPLANATION

nie mam domu
nie mam posłania
jeśli coś znajdziesz
daj znać

zagubiony jak cały ten świat
w którym istnieję i się błąkam

szukam drogi nie obcy stres
chłód mnie ożywia
głód ściska od środka to boli

mieszkam na ulicy szary beton
w pudełkach mój dom
śmietnik stołuje mnie
czasami są smakołyki stare frykasy

szukam pracy nikt nie chce złodzieja
poznałem kolegów
kiedy widzą mnie odwracają twarz
ich żony tłuste krowy się śmieją
jak im dobrze
mówią stary załóż koszulę

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 19 marca 2015

wieści od Pandory

dzień każdy zmęczę
chore ciało wybroczone sine
dusza nie boli gdy cierpi
umieram każdą samotną chwilą

za dużo całkiem sporo
zło płonie zachwycone
osłabiony człowiek tonie
niepotrzebne słowa wzniosłe

płonie wieś miasto gniję
umieram każdą sekundą

ktoś wielki włączył zegar
wskazówki kręcą
w przeciwną drogę czterech stron świata
podążam ze spuszczonym wzrokiem
mniej mnie z każdym rokiem

papierosy alkohol zniewalają
po co te uciechy znieczulenie na kilka sekund
wszechświat krąży rozciągła ramiona czarna dziura
na dnie kosmosu piekło pójdę tam

gdy będzie odrobinę lepiej
gorycz by dostać się do nieba
mam dziką kartę teraz wegetacja
gdy zapuka do życia bram

zamknięta puszka
zamknięte usta

odejdą pragnienia i nawyki
wolniej popłynie czas
wzbudzi świtem puls zdrowej ziemi
przeminie ból osamotnienia
dziecka cichy krzyk

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 17 marca 2015

niepotrzebny

niepotrzebny dzień jak my
powoli chyli się za horyzont
noc naciąga skórę powiek

źrenice rozwierają szklany połysk
idę powiedz gdzie
utulę cię do snu

niepotrzebny nie znaczy nic
prócz chwil potrzebnym być
stary sweter kilka dziur
brudny na skwerze miasta

przyjacielu nie odchodź
przyjdź powiedz że kochasz

niepotrzebny dzień jak my
powoli chyli się za horyzont
noc naciąga skórę powiek

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 16 marca 2015

zapiski z pamiętnika

po strunach do ciebie będę szedł
zwinięte myśli naznaczone marzenia

fale pienią z gór przejrzystych czysta toń

napełnione natchnieniem białe żagle
gdzie horyzont skrawkiem lądu sennym wierszem
na ustach marynarza gdy kres żeglowania

w miejscu osiąść mielizna obok ciebie
ostatnim rejsem rozstać się i ujrzeć znajomą twarz
jestem obłokiem na twoim niebie w dłoni ciepła dłoń

ciszą otuleni wpatrzeni w miliony gwiazd
nie ma przypadków wszystko waży los
według zasad zalet i wad

pokochało serce sercem
zbudził świt życie stęsknione miłości

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 12 marca 2015

chcę do domu

w moim sercu słońce słabnie
księżyc jasny nocny jastrząb
widziałem dziś kruka zły znak
śnią się wydarzenia których nikt nie pozmienia

wydarte karty historii
chowają mędrcy o białych włosach jak śnieg
Atlantyda żyje w naszych słabych od kłamstw mózgach

aleją kwitnących sadów
gdzie piękno barwi tęczówki na niebiesko
wolniej płynie czas zatrzymany w kroplach chwil
odwieczny strach napędza kalendarz gruby od dat

gdy zabraknie wody zaschnie goryczą w gardle
dzień zapłonie drogą do domu
prawdy ukryte gdzieś pod kawałkiem ziemi
grubymi szczeblami wyrwany w pogoń do luster weneckich
ujrzeć swoją postać

bat spętał stopy pozostały ślady czerwieni na plecach
czy tego jesteśmy warci by kilku mniej znanych
kopali szczęście na padole ukrytej prawdy

szukam drogi nie cieszy ziemskie szczęście którego brak
niebo istnieje daleko może tuż pod powieką
śmierci nie oszukam a może jednak

daj znak mój Panie

liczba komentarzy: 3 | punkty: 5 | szczegóły

Yaro, 12 marca 2015

Śmierć

Śmierć mieszka w nas
kryje się w snach

nie uciekniesz przyjacielu
nie zamkniesz przed nią drzwi

dopnie swego
kiedy zechce

przychodzi we śnie
obudź się
nie wytrzeszczaj oczu

odejść przyjdzie czas
całokształt zapisany w gwiazdach

życie krótkie ciekawe
ubrane w niepozorne zabawy

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 9 marca 2015

dziewczę

już tylko wiatr między oknem a drzwiami
goszczą dźwięki jęki
stare pianino drży
skrzypek na dachu usypia kolejne akordy

przy kominku dziadek pali fajkę
na kolanach u matki dziewczę blade
śmiechem przygłusza smutna muzykę wujka
wierci się myślę ma robaki

na tych nutach strach zawodzi
coś mu kurne nie wychodzi

smęci od południa a gdzie kaczka po syczuańsku
babciu podaj obiad głodna woła dziewczę
instynkty pierwotne biorą górę gastronomi nad muzą

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 6 marca 2015

tak niewiele(reggae)

pragnę nie zjadać siebie wzajemnie
tak niewiele pragniemy a ciągle mało
zazdrość najgorszy z gości
serca te same to samo powietrze
jednak ciągle za mało

tak sobie myślę
tak sobie śnię
wyjdę na swoje

śmierć godzi
wyciąga wnioski po same kości
czuję że nie wierzę w świat
tyle nieprawdy w koło
otoczony czarną kurtyną zła
wycinam wyjście
uciekam gdzieś gdzie nie ma mnie
a nic prócz chwil
piękno gdy nocą
przy ognisku grzeję dłonie

tak sobie myślę
tak sobie śnię
wyjdę na swoje

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 5 marca 2015

w stronę domu

życie za krótkie za długie
jednak starcza dla wszystkich

bliska śmierć ciała

przejście kładką w stronę domu
w kosmosie tyle miejsca
ziemia zbyt ciasna

kropla w zakamarkach powiek
powiew nadziei zmartwiony zaraz odpocznij

zanurzam świadomość w oceanie nieskończoności
podążam w stronę domu