Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2517) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 25 marca 2015

pewien sen

ruchoma tarcza we wzorach nie do odczytania
obrotowe niebieskie kule planety

anioł nad lasem półnagi
pokazał pupę i odleciał z moim autografem

zło uciekło rowem w kierunku łąk

zrobiło się jasno jakoś ciasno
żona zbudziła burząc sens i zakończenie snu
słońce zaświeciło na znak pokoju

pomocna boska dłoń blisko nawet nie wiesz

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 25 marca 2015

być

wszystko można wytłumaczyć
narodziny śmierć choroby nałogi

następujące po sobie akcje
reakcje skutki i przyczyny

myślę że nie jesteśmy po to by pracować
niewolnicy wolnego słowa wystarczy być

zniewoleni blisko ziemi
od życia do śmierci dzieli nas kilka sztychów

pod ziemią ciemno
wolę umrzeć gdzieś w górach na wysokim wzniesieni
przysypany liśćmi kilka kamieni

nie płacz nad śmiercią to przejście
w wymiar prawdziwej drogi
nie koniecznie do zbawienia

wszystko można wytłumaczyć
być to coś co się nie zmienia

chwytam chwile patrzę na stokrotki
w tej zieleni im ładnie

liczba komentarzy: 1 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 25 marca 2015

matki ciepłe dłonie

nie spij kochaj zieleń liści
słabe trawy drżą na wietrze
samotne pastwiska

świeże powietrze wypełnia pęcherzyki
idę boso ścieżką do domu
matka czeka na dziecko
chwyta za dłonie szczęście

szkiełka różowe dźwięczą
melodia unosi w przeszłość
tutaj jestem bezpieczny
grzecznie proszę o szklankę wody
smakiem się rozpieszczę
pragnienie mija z pierwszym chełstem

spokój ogarnia wnętrze bez złości w słowach
cudownie rozkoszować myśli
odchodzę od grzechu
chwytam dzień każdą chwilę

piękno wokół napycha oczy
nadziewa uszy unosi w przestrzeń
sen zaciąga zasłony nocy lekko i przyjemnie

ciepło u mamy pośpię jeszcze

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 24 marca 2015

po strunach ciszy

podzielona ułamkami
ulotnych chwil

nie przemija

wydziera myśli
rwie z kopyta w samotną piaszczystą drogę

wyrwij się zaraz nim zginiesz nieświadomy istnienia

głębi wiecznej wolnej od nienawiści
szelest liści przecina membrany
drga struna wierszy
w głowie poety zagubionego w świecie myśli
na granicy obłąkania

on nie zna innej ciszy

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 24 marca 2015

szary dzień bardziej szary

w moim życiu szary dzień
okazał się dłuższym dniem
wcześnie rano budzi przerwany sen

świt wygania w drogę gdzie dal goni dal
za horyzontem spocznę napije się źródlanej wody
za każda linia między ziemia a niebem
szukam twoich niebieskich oczu

zachodzę w głowie dlaczego uciekłaś w życie
nie zamykam prawie nigdy zimnych powiek

straszny to dzień gdy idziesz sam obcą ciasna ulicą
szary dzień bardziej szary nocą śnię nie jest źle
zapamiętałem zapach wiśni i słodkich ust
tylko brakuje twoich ciepłych słów

ona tu jest moja samotna pustka
nie odchodź przy mnie trwaj jak szansa jedna na milion

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 23 marca 2015

bądź blisko

po obłokach spływa deszcz moczy wianuszki
na policzkach iskrzą łańcuszki szczęścia
depresja przeszła obok ironiczny uśmiech

wodą bądź ugaś pragnienie
z wiatrem porwij w rozjazdy
ogniem rozpal namiętność
nie odchodź za wcześnie

nigdy nie czułem się tak dobrze
zostań z chwilą nie omijaj mnie
poczułem miętowy smak ust
szczere pocałunki gdy chcę kochać

wodą bądź ugaś pragnienie
z wiatrem porwij w rozjazdy
ogniem rozpal namiętność
nie odchodź za wcześnie

sen nadchodzi nad ranem ciężka w głowie mgłą
wspomnienia odkładam na półkę
ważne teraz na zawsze razem
w rytmie odnalazłem drogę do ciebie
w zieleni łąk bose stopy uścisk rąk

wodą bądź ugaś pragnienie
z wiatrem porwij w rozjazdy
ogniem rozpal namiętność
nie odchodź za wcześnie

cichy szept do ucha
zaproszeniem do życia w naszym świecie
doskonała harmonia ciał
w oddali słońce spada nie mogąc spaść

wodą bądź ugaś pragnienie
z wiatrem porwij w rozjazdy
ogniem rozpal namiętność
nie odchodź za wcześnie

liczba komentarzy: 2 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 23 marca 2015

nigdy

nigdy
nie braknie żaru palącego słońca
ciepła dłoni zmęczonych

życie nieskończone dobro
zakwit miłości w nas kwiatem
zieleni łąk dywany polnych źdźbeł

dłuższy dzień krótka noc
leniwy czas nadrabia stracony obraz

płomień nie zgaśnie w oku
zabłyśnie jaśniej
tęczówki widzę życie wyraźniej

w pamięci szukam drogi do domu
jest kilka każda prowadzi w dobrym kierunku

iskra boża w duszy drga nadstawiam uszy

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 22 marca 2015

Punisher

świat stworzył brutalny dzień
idąc ulicą boję się
gdy ściga mnie mafii cień

na skrzyżowaniu dróg
wybieram jedną słuszną
nie stoję w miejscu pierdząc w stołek

walczę każdym świtem po zmierzch epoki
mija dzień modlitwa na sen uspokaja

karabin w ręku uwiera rzemień siny bark
magazynek pełny jak żółte słoneczniki

uderzam błyskawicznie bez litości

wycieram mokre oczy
zamykam powieki
myślę co jest nie tak z tym światem
niespokojny ale syf

obrazy w głowie wyryły blizny głębokie na grób

zemszczę się nie wybaczam
uderzam błyskawicznie bez litości

liczba komentarzy: 2 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 22 marca 2015

bieg lemingów

jestem sam jak drzewo
smutny ptak
któremu skradli niebo

nad przepaścią krążę
nad przepaścią stoję
nad przepaści gardłem

przeklęty świat naprzód gna
bieg lemingów konfliktem mas
Bóg dawno opuścił nas
nuklearny świat jeden przycisk i strach
nikt nie panuje nad tym co wydarzy się

wielkie mózgi klonują się
chora polityka tego świata
słyszę płacz płacze Afryka

nad grobem stoję płomienie wiją się
bieg lemingów rozpoczęty

podążam w kierunku gwiazd do domu już czas

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 22 marca 2015

świat poety

jest zimno i ciemno
czuję jak chłód masuje stopy
na oknach zroszone piękno
maluję zamknięty świat poety

pieszczoty są niepotrzebne
gdy słowa w gębie stanęły na pierwszej linii
by się skusić by podpowiedzieć
słowa i myśli przeszywają eter
na papierze pierwsze zdania

zimno nie odpowiada
łyk piwa mózg ochładza

słowa są najważniejsze
na zwojach poezji