Najnowsze prace:

Poezja

	tetu
	PROFIL O autorze Przyjaciele (3) Poezja (56)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

tetu, 15 sierpnia 2019

Błysk pamięci

w naszych stronach wciąż panuje ład
alejki trzymają się ławek na których
pisane patykiem nie pozostawiało złudzeń

odziedziczyłam po tobie mocną głowę
zimną krew i niewyjaśnioną miłość
za każdym razem kiedy tu jestem
wraca cierpki posmak

wina leży po drugiej stronie nieba
to stamtąd spadały obumarłe gwiazdy
widziałeś w nich przyszłość

odbijała się od stłuczonego lustra ziemi
a ty mówiłeś że nie wierzysz w przesądy

w naszych stronach wciąż panuje ład
ulice nadal roją się od kroków
i schodzonych butów

liczba komentarzy: 3 | punkty: 8 | szczegóły

tetu, 23 czerwca 2019

como una basura

w Juarez kobiety są krzyżami
wyrastają w kokonach bawełny
na pustynny kwiat

o zapachu kurzu wiemy że jest
(bez)imienną formą prochem
w smudze światła śmierć

przechodzi przez powiekę
ściera przestrzeń
a one wciąż kwitną
piękniejsze i młodsze

przy drodze inna kobieta
przysypuje ziemię
nie krzyczała gdy ją obdzierano do żywego*
miejsca na Campo Algodonero mają płeć
i kolor

różowy staje się głosem
znakiem
wytrychem otwieramy oczy
niech patrzą

*Rafał Wojaczek - Hoduję ten ból

liczba komentarzy: 5 | punkty: 5 | szczegóły

tetu, 2 czerwca 2019

znaki

słyszę głos
podpowiada
idź i rozkrusz kamień
a potem
bądź

całym bogactwem mojej ziemi

liczba komentarzy: 5 | punkty: 4 | szczegóły

tetu, 23 maja 2019

z wiekiem nabywam uczulenia

na związki trzeba uważać
powodują bóle i nieznośną zgagę
reszta jest niczym

bomba wybucha zawsze kiedy tracę głowę
im dłużej to trwa tym większe ryzyko
powikłań nie da się uniknąć

myślałam że umiem być powściągliwa
obejść się smakiem
przecież ciężko znoszę własne słabości

a jednak pękam

moja skóra przypomina pokrzywkę
muszę unieważnić ten stan
skutecznie zetrzeć ślady z powierzchni języka

kłopot w tym
że tak bardzo lubię
truskawki

liczba komentarzy: 3 | punkty: 8 | szczegóły

tetu, 12 maja 2019

Pok(r)uszenia

Kusi mnie by zostawić wszystko, niby przypadkiem
poddać się fantazjom. Żyć
w nowym czasie, na przekór tej która nie potrafi
negocjować dla nas lepszego losu. Zna pustkę dłużej i wie,

że za rogiem czai się kolejna pusta obietnica. Chcę wyjść, wyjść z tego ciała,
skruszyć lęk, otworzyć się w tobie i zostać. Przecież możemy być
kochankami. Pominięci, będziemy niczym

te same niedole, wiecznie niedopasowane miłości.

liczba komentarzy: 4 | punkty: 10 | szczegóły

tetu, 7 kwietnia 2019

Przeciwieństwa

Wszystko jest płynne, dlatego nie stoję w miejscu
w którym mnie zostawiłeś. Złożona z żywiołów, pełna równowagi
przechodzę do porządku nad logos. Nie zginę, bo

żaden bóg nie odbierze mi ognia. Pomimo zmienności
jestem twoim wszechświatem, kwintesencją wszystkiego.

liczba komentarzy: 1 | punkty: 9 | szczegóły

tetu, 19 stycznia 2019

fotofobia

to wraca coraz częściej dlatego zamykam okna
i oczy
dogaszam w nich chwile
kiedy słońce wypalało dziury w zamyśleniach
wpadaliśmy wtedy jak śliwki w inną przestrzeń

i było światłoczule

nie boję się zmian choć cierpię na chroniczny ból
głowy nie da się zostawić w chmurach dlatego sztywno trzymam
wszystkie ponadczasowe wybuchy

mroczki i migotania zapijam rozpuszczonymi prochami
osiemdziesiąt procent nadziei na lepsze
dopóki znów nie zapalisz światła
w moich oczach bledną nasze rysy

uczę się formułować czerń

jestem wrażliwa na światłokształt

liczba komentarzy: 4 | punkty: 13 | szczegóły

tetu, 29 listopada 2018

Niewskrzeszenia (bezsilność 5)

przedawkowałam słowa Piotrze
umarły wraz z sensem i nie ma nic
co zakwitłoby

między nami chłód droga pod prąd
i skała z którą przyjdzie się mierzyć
samobójcom

zostanie odpuszczone to nie ich wina
że ciemność pochłania światło i nie ma
gotowych aniołów ani żyznych ziem
w których można posadzić nowe

człowiek staje się ciężarem
sobie zawdzięczam ten stan Piotrze
a przecież mogłam oddzielić ziarno
wyłuskać co lepsze i na dobre
zapomnieć czym jest kara

skamieniałam

nie podniosę już oczu ani głosu
on przyjdzie we śnie
kiedy będziemy zamarzać

liczba komentarzy: 5 | punkty: 8 | szczegóły

tetu, 24 listopada 2018

przysięga ( bezsilność 4)

znów obca noc Piotrze
zlewa się w nierozpoznane kształty
a przecież jesteś
tym który obiecał nazwać i oswoić

niełatwo udźwignąć słowo
raz wypowiedziane stało się ciałem
i kołyską
w niej chowaliśmy poronione wiersze -

pamiętasz Piotrze?

wracałam do nich jak do modlitw
tam gdzie nie było nadziei na odkupienie
wyrosła skała

tak trudno uwierzyć w wieczność
o zielonych oczach mówiłeś że są
niczym dziewicze łąki pełne łagodności
a jednak wylaliśmy się jak mleko *

krzyż wciąż pęcznieje od ran

Patryk Chrzan - Zaduszki *

liczba komentarzy: 11 | punkty: 5 | szczegóły

tetu, 11 listopada 2018

nie nazywam już braci po imieniu

rozbierali mnie
kawałek po kawałku biorąc
jak swoją

w bólu i osamotnieniu trzy razy
ocierałam się o śmierć
za słaba by wstać
zbyt silna by umrzeć

wypluwając kości
po cichu kołysałam niewinne dzieci
a szkielet rozpadał się na tysiące oczek
nawlekali

wówczas bezbronna
dziś nieuległa
pełna pamięci i dotyków
z prochu powstałam

mam imię
przeglądam się w sumieniach innych