rapa nui - Stefanowicz - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Stefanowicz
	ALL WORKS Poetry (42) Prose (2) Books (1) About me Friends (23)

11 august 2011

Stefanowicz

a kiedyś lubiłem patrzeć przez fale
mogłem stać długo bez zamyślenia
teraz przeglądam się w horyzontach

coraz to węższych i coraz bliższych
czekanie nie jest podobne do kija
i tylko jeden zawsze ma koniec

choć wtedy wiedziałem – będę ariki
wystarczy ukraść jajo i wrócić
owalem czasu na gładkim czole

którym sięgałem kiedyś przez fale
dziś kamienieję niemym moai
szeptem poszumu ciszy kruszeję

11 august 2011 at 12:25

Zatrzymał i wzbudził refleksje.

11 august 2011 at 12:33

A zatem udało się. Dzięki Witkacy.

11 august 2011 at 12:39

mnie przenósł na Wyspy Wielkanocne.:)

11 august 2011 at 13:54

I słusznie, chociaż chciałem, żeby wiersz był nie tylko o wyspie. Czyżby jednak się nie udało?

11 august 2011 at 15:35

nie jest o tylko o wyspie i ma aspekt uniwersalny, pozwala również na bardzo osobiste skojarzenia. Dla mnie balansuje na granicy komizmu i nostalgii

An - Anna Awsiukiewicz

11 august 2011 at 13:55

Warto było odwiedzić:)Ciekawy:)

11 august 2011 at 17:14

A zatem cieszę się i dziękuję za odwiedziny ;)

11 august 2011 at 17:38

czy płynący czas może spowodować,że stajemy się przejrzyści, jak z wiekami zwietrzałe skalne posągi ?

11 august 2011 at 19:23

Ciekawa myśl, chyba każdy z nas jest takim posągiem. Wszyscy, przepraszam za określenie, wietrzejemy z czasem :)

11 august 2011 at 20:01

Własnie takie myśli przyszły po lekturze Twojego wiersza:)

11 august 2011 at 19:35

świetnie!

11 august 2011 at 20:13

No to świetnie, że świetnie :)

Marzena Przekwas-Siemiątkowska

11 august 2011 at 22:31

/w poszumie ciszy szmerze kruszeję/ - szszszsz i rzrzrz, z jednej strony fajne, z drugiej koszmarek dykcyjny. Wyżej kołysanie....

14 august 2011 at 22:27

A zatem zamierzony efekt został osiągnięty. Chodziło właśnie o szmer rozsypywania. Należy go usłyszeć. Cóż, że ten dźwięk nie koi, że wybija z rytmu - to również było zamierzone. Dziękuję za zauważenie i rzeczową ocenę. P.

22 august 2011 at 01:31

Proszę, proszę... co za niespodzianka. :))) Ale czy wiesz, że oprócz dwóch wersów cały czas lecisz dziesięciozgłoskowcem? Warto by te dwa wersy wyrównać wobec tego. ;) 1 - "czekanie nie jest podobne do kija" - 11 zgłosek/ 2 - "choć wtedy wiedziałem – będę ariki" - 11 zgłosek i tu wystarczy odjąć "choć". Natomiast w poprzednim już trzeba bardziej pogłówkować, ale nie wątpię, że coś wymyślisz. Na marginesie - lubię taką formę wiersza. :))) Co do treści - rzeczywiście jest obraz Wyspy Wielkanocnej i jej posągów - niemych świadków - i rytuału. Cóż, sporo różnych myśli przychodzi do głowy... Buźka, Stef - też dobrze, że jesteś. :)