o kimkolwiek - Stefanowicz - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Stefanowicz
	ALL WORKS Poetry (42) Prose (2) Books (1) About me Friends (23)

25 october 2012

Stefanowicz

ściemnia się szybko i sennie smuży
niebo podwija kieckę do góry
a nic już nie ma pod tą sukienką
wycieka błękit światło i czas

spoconym drzewom zmierzch się wydłużył
na widok chwili miękną postury
lamp chodnikowych wreszcie cień sięga
bruku i lepko pada na twarz

jeszcze gdzieś przyszłość – jaka świetlana
spod mroku w hałas słabo zaświeci
na rany okien przyłoży ucisk
uśpi sumienia w słomianym śnie

kiedy wstaniemy będą tu dla nas
dzień trupy gazet pod próg zamiecie
skąd się dowiemy że M nie wrócił
ktokolwiek widział ktokolwiek wie

25 october 2012 at 18:31

moje sumienie już w śnie zimowym..

25 october 2012 at 18:38

Wczoraj mijałem bezdomnego na ławeczce przed klatką schodową. Miał kilka siatek, chyba cały dobytek. Pomyślałem, podejdę, dam dychę, ale odpuściłem. Ponieważ miałem wyrzuty, wróciłem po chwili, ale już go nie było. Nie żebym miał poczucie misji. Świata się nie zbawi, ale co szkodzi czasem rozejrzeć się po nim uważniej?

25 october 2012 at 18:41

nic, zupełnie nic nie szkodzi...

25 october 2012 at 18:42

nie jestem pewien, czy nie zbawi..

Towarzysz ze strefy Ciszy

6 april 2013 at 11:26

swiaty bardzo czesto sie zbawia nic nie znaczaca dycha Pawle Stefanowiczu... klaniam sie z zaswiatow

25 october 2012 at 19:06

niestety takich "spotkań" coraz więcej i to rzad powinien się wstydzić:))

25 october 2012 at 19:19

Ładnie pod tą kiecką...

An - Anna Awsiukiewicz

25 october 2012 at 19:39

hmm- daje do myślenia.. ciekawy wiersz.

25 october 2012 at 19:52

Filo, Art, Bazyli, dzięki za czytanie i komantarze. Haniu (jak ja lubię to imię), An, dla Was również stokroteczne bóg zapłać. P.

25 october 2012 at 19:55

i ja lubię swoje imię...:)

25 october 2012 at 20:08

no wlasnie skad?

25 october 2012 at 20:10

a to takie pytanie retoryjne było, cy cuś...

25 october 2012 at 20:17

pytanie bylo z gatunku wirtualnych ...nie pierwszy raz je sobie zadaje, a wlasciwie codziennie to robie spogladajac na swoja liste przyjaciol...czesc z nich widuje, choc niekoniecznie odzywaja sie do mnie,,,a co z reszta?

25 october 2012 at 20:22

reszta jest milczeniem

25 october 2012 at 20:28

prawde powiedziawszy o tobie dlugo tez myslalam, gdzie jestes co sie z toba dzieje, zyjesz czy nie? a dzis zastanawialam sie nad Józefem Zaluskim

25 october 2012 at 20:30

Jeśli ja zniknę wystarczy mi, że ktoś pomyśli jak Ty. Nieważne gdzie będę. Tymczasem byłem zaś tu i tam.

25 october 2012 at 20:40

zdaje sobie sprawe z tego ze mam netowa schize i widze w niejednym wierszu kogos za kims tesknie a nik mi sie za cholere nie zgadza :(

25 october 2012 at 20:46

:) bo to może i wirtualna, ale jednak rzeczywistość. Ja za to raz na czas rzucam portale literackie, ale potem muszę wracać... i nie żałuję.

25 october 2012 at 20:54

i to jest wlasnie w tym wszystkim optymistyczne.. zreszta wiesz dlaczego tak mysle..nie odzywa sie bo jest szczesliwy :)

25 october 2012 at 20:09

Światło, bo ja już tak mam, że lubię na głos. Czasem nawet śpiewam przy goleniu i tak dalej...

25 october 2012 at 20:40

W tym co napisałeś, widać zręczne pióro i rękę, która nim kierowała. :) A także prawdę jaka niestety jest obecna , czy się chce, czy nie. Pozdrawiam. :)))

25 october 2012 at 22:39

No dobrze, mało optymistycznie ale za to bardzo obrazowo budzisz sumienie. Całe tło przyrody wtóruje niepokojowi w swej pochmurne j nieco ponurej szacie. Dobrego :)

26 october 2012 at 09:50

Ratienka, Dalciu, witajcie pod wierszem. Ciekawe, że świat też nie wie. Pozdr.

26 october 2012 at 19:41

ukłony :)

28 october 2012 at 22:55

Do nóżek się ścielę Szanownej Pani.

28 october 2012 at 22:57

wow.. tyle powiem.

28 october 2012 at 23:01

Co ja myślę o wierszu już wiesz, Pawłuś, więc zostawiam buziaka i lecę dalej. :)))

28 october 2012 at 23:36

No to niezbyt Panie dzisiaj rozgadane :)) Lubię takie tajemnicze...

28 october 2012 at 23:37

Panie wieczorami cichną :))

28 october 2012 at 23:39

Wrrr, robi się coraz ciekawiej...

28 october 2012 at 23:40

to dobrze czy źle?

28 october 2012 at 23:48

A bo ja wiem? Czasem wydaje się, że to dobrze, a potem wychodzi jak zwykle, ale czasem, tylko czasem, z takich niedomówień rodzi się coś wspaniałego... cholera, znowu się rozpoetyzowałem. Czuję, że mam natchnienie :))))

28 october 2012 at 23:52

To natchnienie kieruj na kartkę bądź na ekran, wiesz, ciekawa jestem, co z tego wyjdzie :)))

28 october 2012 at 23:55

Skieruję, jak nic skieruję. No chyba, że mi przejdzie, bo to cholerstwo ulotne jest :))

28 october 2012 at 23:58

Może u Ciebie ulotne, u mnie nie.. Ale z drugiej strony nigdy u mnie nie byłeś, także nie wiem, czy nie uznasz, że naciągam na siłę tą wenę :)))

29 october 2012 at 00:02

Popłynęłam za słowem... :)

Jerzy Woliński

29 october 2012 at 07:31

wiersz bardzo na tak:)

19 february 2013 at 23:32

Czytam i nie wiem co napisać, bo co ,że dobry -tak, że wrażliwy też i do tego dobre rymy:) i piękny:) a o to chyba chodzi:)

20 february 2013 at 13:44

Dobry, wrażliwy, piękny - czytam, jakby o sobie. :))

20 february 2013 at 13:51

lubię tę Twoją rzetelnie językową dyskrecję pojedynczości ;)

oczy jak pustynia

5 april 2013 at 06:15

całość ok. ale dwie pierwsze najbardziej...:-)