Poezja

Nie mam siły wstać
wielki rycerz z konia spadł
pokonany w ostatnim turnieju
 
nie mam siły wstać wzrok Królowej mi współczuł
minęło wiele lat odkąd wojny się w świecie skończyły
przedawnił się rycerski fach
zarabia już tylko w turnieju
niczym błazen z kopią na strachy gna
błędny rycerz spada z konia
nie mam siły wstać grot kopii w ramieniu mi utknął
nie było słychać żadnych braw
gdy kukła zdołała rycerza pokonać
nie mam siły wstać wzrok Królowej mi współczuł
 
spostrzegłem jeszcze przez bólu mgłę,
jedną Jej łzę spływającą po cichu



Ps. Kolejna staroć