Najnowsze prace:

Poezja

	Yaro
	PROFIL O autorze Przyjaciele (18) Poezja (2519) Proza (6) Fotografia (17) Dziennik (6)

najnowsze najwyżej punktowane najczęściej komentowane

Yaro, 14 lutego 2014

dzień

wiszą ciemne ciężkie zasłony
na wieży smutne biją dzwony

podnosisz powieki powoli
napełniając oczy łzami

dzień bez słońca przed tobą
świeci wielką niewiadomą

przyjaźń odwraca głowy
wywracasz się na lewą stronę

dmucha ci w twarz poczwara straszna
jak tu być dobrym jak tu żyć

liczba komentarzy: 2 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 12 lutego 2014

prozak

nie chcę do kąta

pragniesz litować się nade mną
podawać w kieliszku prozak
szklaneczka niepełna wody

mówisz cicho nie wkręcaj sobie
prozak
uspokaja powtarzasz
jesteś śliczny masz rumiane policzki

żyć trzeźwo tu na padole
nie chcę do kąta
nie głaskaj jak kota

liczba komentarzy: 3 | punkty: 6 | szczegóły

Yaro, 12 lutego 2014

droga

idziesz prostą
nie wiesz co jest za zakrętem
na skrzyżowaniach znaki
mieszają się z lękiem

hej człowieku uważaj na węże
hej człowieku gdy szybciej idziesz
droga się zwęża

zagubiony szukasz schronienia
lecz go nie ma
w plecaku kilka spraw do załatwienia
wytarte dżinsy ramoneska
para strun w gitarze

hej człowieku uważaj na węże
hej człowieku gdy szybciej idziesz
droga się zwęża

twój cel to dźwięki orkiestry

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 11 lutego 2014

po co nam

wznieście serca w radości
spójrzcie w niebo patrzy słońce
promieniami oplecione warkocze

pytam siebie jak żyć
tutaj robi się ciasno

przejść przez burzliwą rzekę
na drugi brzeg gdzie rozkwitła miłość

za dnia sprawiedliwy
w nocy mroczne sny

jak jest po tamtej stronie
gdzie światło nadzieją przecina skrzydła ciemności

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 10 lutego 2014

dom

krzyczysz z daleka
zamknij drzwi bo muchy błota naniosą

siedzisz skulony w kącie na taborecie
trzeszczy radio piszczy bieda

w łachmanach starych idzie polem życie
zawiane wioski płoną zorze

kominy dymią szaro dookoła
stare płoty stare szopy

ryk krowy budzi psy słychać ujadanie

a ty uśpiony przy piecu
suszysz kalesony

twój dom miejsce schadzek szarych myszy

liczba komentarzy: 1 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 10 lutego 2014

dziadku

mówiłeś
że jesień liście spadają
osiwiałe włosy śnieżnobiałe na skroniach
uczesane zadbane
podpierasz żywot drewnianą laskę

mówiłeś
ze wiatr jak czas pędzi pomiędzy snami
łamie człowieka jak drzewo zgina gałęzie

stare kości ciało słabe
w pamięci myśli o tym co minęło
nie powróci nigdy lato
zmarszczone dłonie żylaste
zmęczone przez czas

mówiłeś
na mnie czekają w niebie
babcia zagrzała ci miejsce
z karafką święty Piotr
aniołowie z orkiestrą

pożegnałeś nas wczesnym ranem

liczba komentarzy: 1 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 7 lutego 2014

sen

nie budź gdy życie pragnie snu
zmęczone dniem nocą się włóczyło

księżyc z gwiazdami
migotał słabym światłem

płakała chmura pełna łez
pędził ją wiatr na zachód

śnij

jutro wstanie może będzie lżej

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 7 lutego 2014

czarny ląd

gdzie nasza miłość
gdy każą nam zabijać

serce biją mocniej
w tych samych piersiach
nienawiść
zakłada dzieciom pęta przykuwa do broni

podsycają wiarę gniewu
cierpią narody afrykański ląd
ogień zły podsyca grzech

żmije narodów wiją kokon zazdrości
ślą broń zamiast paczek z ryżem

woda cenniejsza od diamentów z Nairobi
sunę wolno z ponura miną
kończę bieg jak pociąg na głównym

co mam zrobić gdy brat zabija brata
życie nic nie warte milczy światgdzie nasza miłość
gdy każą nam zabijać

serce biją mocniej
w tych samych piersiach
nienawiść
zakłada dzieciom pęta przykuwa do broni

podsycają wiarę gniewu
cierpią narody afrykański ląd
ogień zły podsyca grzech

żmije narodów wiją kokon zazdrości
ślą broń zamiast paczek z ryżem

woda cenniejsza od diamentów z Nairobi
sunę wolno z ponurą miną
kończę bieg jak pociąg na głównym

co mam zrobić gdy brat zabija brata
życie nic nie warte milczy świat

liczba komentarzy: 1 | punkty: 3 | szczegóły

Yaro, 6 lutego 2014

na sen

czekałem jak na sen
gdy pociąg przyjechał bez twojej persony
ciebie nie było tego wieczoru
ciemność okryła myśli w głowie

wróciłem zmieszany słów nie oszczędzałem
usta bolały język się zakołkował
żałuję do dnia dzisiejszego

choć miłości cię miłuję

z wiatrem pędzę galopuję polem
śpiewem słowika upojony
wącham czerwone maki

czekałem jak na sen tego lata
spotkać kiedyś pragnę zamienić dwa słowa
kocham cię moja niedola
dostałem to com chciał
pociąg odjechał a ja samotny na peronie
kwiaty w koszu osmolone piją wodę

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 6 lutego 2014

portfel

na ulicy mijam ludzi
uśmiechniętych
o promiennych twarzach

mijam smutnych
wyrzeźbionych z kamienia
jak smutne kościelne ołtarze

patrzą przed siebie jakby w słońce
ale słońca nie ma
chmury zasłaniają prastarą gwiazdę

marzenia ich opierają się o portfel
kto co
ile ma
ile wyda
świat ich zbudowany na forsie
jak myślisz ile jestem wart

w kieszeni podszewki blask dziurawi spodnie