w oczekiwaniu uchylałem zakładkę od listownika byś mogła słyszeć jak bardzo czekam :)

report

piękny wiersz o tęsknocie. Dobrze, ze wróciłaś, Ratienko :)

report

Taak?! Niestety, nie słyszałam. :( Dziękuję Damianku za odwiedziny, baaaaaardzooooooo! :)

report

Ano, wróciłam, ale jeszcze nie wiem na jak długo, wena mnie opuściła, więc... Ale wpadam czasami, czytam, oglądam. Dziękuję Jeślinko, że przeczytałaś mój wiersz, buziaczki serdeczne!

report

Piękny wiersz Ratienko:) Pozdrawiam serdecznie:)

report

Dziękuję Małgosiu, ale nie tylko o zachwyty mi chodzi... Pozdrawiam najserdeczniej, buziaki.:)

report

... piękne metafory podkreślają spokój i pogodzenie z bolesnym rozstaniem, co przemawia i wzrusza najbardziej...Wszyscy jesteśmy lub będziemy skazani na takie rozstanie, chyba że sami odejdziemy...I na pewno jest to jedno z najboleśniejszych doświadczeń...tym bardziej, że z biegiem lat...rozstań przybywa. Takie kruche i niepewne jest nasze życie. Dobrze jest umieć być z samym sobą -choć i wtedy tęsknota doskwiera, a bliscy wchodzą jak dawniej...w wyobraźni...Może dlatego, że tak naprawdę - zawsze są blisko - tylko trochę inaczej...Jak w kolędzie:"daj nam wiarę, że tak ma być / że nie trzeba żałować przyjaciół / że odeszli po to, by żyć / i są z nami, choć w innej postaci."....Ściskam, Ratienko!:)

report

wiersz przepełniony smutkiem i łagodnie zakończony, bardzo mi się podoba :)

report