Kiedy nadzieja blisko | ratienka

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	ratienka
	ALL WORKS Poetry (153) About me Friends (69)

16 november 2014

Kiedy nadzieja blisko

Wszystkich zawiłości
losu
nie sposób rozsupłać
jednym gestem
ani rozwinąć żagli
zastygłych na wodach
bezsilności
Przychodzi taki moment
kiedy nadzieja tnie
słonecznym skalpelem
taflę
a znieruchomiałe żagle
ruszają w dalszą podróż
umiejętnie omijają
rafy i mielizny

16 november 2014 at 19:12

nadziei życzę :) bardzo..

16 november 2014 at 19:15

a dziękuję JT. I nawzajem, choćby na dobrą pogodę... ;)

18 november 2014 at 08:37

Zycie to sztuka żeglowania ze znanym rytmem i zawsze należy mówić ,niczym wiatr - czy widział ktoś milczący wiatr ? budujmy, wędrujmy i szukajmy spokojnych wód dla siebie :) dziękuję i dobrego :))

19 november 2014 at 22:28

Też tak mi się skojarzyło Marcel, dziękuję za pochyleniem się nad moimi tekstami. Pozdraiwm cieplutko. :)

20 november 2014 at 19:34

.. obyśmy, Ratienko - omijali te mielizny a w razie czego siłą ducha wpływali na spokojniejsze wody... Pozdrawiam ciepło.:)

1 december 2014 at 19:32

Tak Zuziu, ale jak wiesz, nie jest to łatwe. Ale próbujmy. Pozdrawiam cieplutko. ;)

13 january 2015 at 19:14

... oj, niełatwe, czasami wydaje się, że na nic już nie starczy sił - co oddajesz w wierszu...Ale siły mniej albo bardziej regenerują się i każdego dnia wstajemy jakby trochę nowsi, chociaż starsi....:)

15 january 2015 at 21:15

Oczywiście Zuziu i tak trzymać! :)) Pozdrawiam serdecznie!

26 november 2014 at 13:22

Stopniowo budujesz nastrój by w końcu oślepić słońcem w żaglach i spokojnie odpłynąć ku optymizmowi. Piękne porównania :))

1 december 2014 at 21:32

Witaj Piórko! Czasem pisze się pod wpływem nastroju, nastawienia, pogody... :))

bosonoga - Gabriela Bartnicka

29 november 2014 at 20:00

umiejętnie omijać rafy i mielizny - to nie takie proste, ale mam nadzieję, że się uda :) Pozdrowionka1

1 december 2014 at 21:34

Uda się, uda! Tylko trzeba cierpliwie dązyć do celu. Buziaki Bosa.:))

Małgorzata Pospieszna-Zienkiewicz i Edek Pospieszny

1 december 2014 at 21:11

Oj przydałaby się ta nadzieja, co tnie słonecznym skalpelem taflę:) Optymistycznie Ratienko i ładnie zbudowany nastrój wiersza:) Buziaczki :)

1 december 2014 at 21:52

Miło znowu Cię zobaczyć Małgosiu! Tak jakoś wyszło. Dziękuję. :)) Napiszę do Ciebie Małgoś, mam kilka pytań.Całuski.

Małgorzata Pospieszna-Zienkiewicz i Edek Pospieszny

1 december 2014 at 22:17

OK. Ratienko:)

1 december 2014 at 21:56

dawno już nie czytałam nic tak dobrego jak ten wiersz

2 december 2014 at 16:11

O, masz! A to dopiero nowina?! Dziękuję Ananke, ale jesteś zbyt szczodra w ocenie... :)))))

2 december 2014 at 18:02

:) skoro mówię to wiem, rzadko pisze takie słowa :*

2 december 2014 at 18:05

A wiesz, zaczerwieniłam się... ;)))))

2 december 2014 at 18:09

to nawet pasuje do avatara :D

2 december 2014 at 18:15

:))))

Veronica chamaedrys L

23 january 2015 at 18:11

...ej, żeglujże żeglarko...nadziejo...lekarko...:) ...buziak zielonousty, dla Ciebie, Ratienko...:)))

26 january 2015 at 22:01

Ale zabieram Ciebie z sobą, co Ty na to Veroniczko?! Popłyniemy sobie hen, gdzieś, dalekooooooooo.... Buziaki. ;)))))