Poezja

zapadam się w świat
niezrozumiany
błędnych myśli
braku sensu
stan depresyjnej niemocy
nie chcę widzieć chmur burzowych
a na niebie tęczy
co mi przypomina
biegające po łące zające
 zbyt jaskrawe dla mego chmurnego oka
chce już wstać
obudzić się z tej  nostalgicznej
niewyraźnej pustki