List do Luciusza Sergiusza Catiliny

                                     racz mi dać panie
                                   w cieniu przekleństwa
                                       poczucie sytości
                                   Renata Giemza, ***/63
 
 
 
zawsze może się znaleźć w różnych przerwach błogosławiona pora
na łacińskie oracje piękne jak wystrzępiony groszek
 
jak długo Marcusie Tulliuszu Ciceronie będziesz nadużywał naszej cierpliwości
do jakich granic miotać się będzie twoja nieokiełzana cisza
nie rozumiesz że już ujawnione są twoje plany
 
przecież tylko w tłumie prawda
przecież tylko w prawdzie tłum -
pogarda zdrajcom
 
Luciuszu Sergiuszu Catilino
zgodnie z opowieścią signora Maccariego
potrzebny ci ogromny kubek
mocnej czarnej sypanej gorzkiej kawy
nie takiej jak rozpuszczalny bezkofeinowy chłam z ulicznych automatów
 
za jakiś czas w Pistoi przed La cattedrale di San Zeno
będę łapał taksówkę na dworzec Ovest -
będziemy mogli wtedy trochę porozmawiać
jak Thrasymachus Sophista z Carlem Schmittem
 
przecież wiesz -
starcy z Krety zakładają ateńskie kolonie
w tanich rzymskich hotelach
i przydrożnych barach
 
29 września 2012, 20:10:24