co po "In vitro"?!

Ironia czy kpina z boskości człowieka? Ostatnio wraca
temat zapładniania ”In vitro”, cudowne debaty o ”człowieczeństwie”
i nie bawieniu się w decydowanie ”kto” ma żyć a ”kto” nie.
Ten problem uzmysławia pułapkę takiego toku rozumowania
bo to nie tylko kwestia ”kto” ma przeżyć te eksperymenty, tylko
jakie otrzyma życie. Przecież ci sami decydenci stanowią
o późniejszym losie, ty będziesz policjantem a ty przestępcą.
Tobie pozwolimy skończyć studia a tobie nie. Ty musisz
być alkoholikiem samobójcą, a oni mają mieć dobre życie.
Oni są nasi, a ty nie. Tobie nawet pieniądze nie dadzą szczęścia
a my musimy mieć bo urodziliśmy się dla rozporządzania 
losem innych. Nie wiem, gubię się czasem w nadmiarze ”dobra”
jakie otrzymujemy od systemu sprawiedliwości społecznej w którym
żyjemy. 
Jedynie jako puentę zacytuje pewnego oszołoma od obyczajów:
”nikt się nie zgadza dobrowolnie na takie życie dlatego tak to organizujemy”
więc może jednak nie karać by ludzi życiem wśród was!