Latest items:

Poetry

	Yaro
	PROFILE About me Friends (18) Poetry (2525) Prose (6) Photography (17) Diary (6)

latest best rating most commented

Yaro, 28 august 2013

znak

na szycie wkopałem krzyż
ogromny jak lęk
owinięty snami
przestałem śnić

na niebie znak drogowskazy
kierowałem się w dół który wykopałem
pochowałem w nim nadzieję na najbliższe dni

świat płonie nienawiścią
giną kobiety i to co urodziły

proszę
o kilka kropli wody
smakuje jak nasze łzy

number of comments: 2 | rating: 4 | detail

Yaro, 28 august 2013

cieńka niebieska nić

lecę w chmurach jak ptak
wiarę pozostawiłem na ziemi pośród mgieł
cmentarny obraz prześladuje
wybuchnie kilka bomb

nie ma ptaków
nie ma drzew
nie ma cienia

po życiu na skałach zapisany ślad
kwiaty na grobach pokryje kurz
w pyle trupich czaszek odnajduję siebie
błagam o przebaczenie nie posłuchałem Ciebie
kamienne drogi ścieżki bez znaków nadziei nie ma

nie ma ptaków
nie ma drzew
nie ma cienia

bez końca bez znaczenia
życia nie zmieniaj
nieś krzyże przeznaczenia
nas nie ma

number of comments: 3 | rating: 4 | detail

Yaro, 27 august 2013

smarkate lata

witałem
całkiem smarkaty dzień
całkiem mały z gilem u nosa
niebo błękitem uśmiechało się do gwiazd

moje piąte lato

krzyczało głodne życia
matko daj kromkę z jajkiem smażonym
posyp szczypiorkiem
kawa zbożowa z mlekiem
zapach unosi chwile niezapomniane

z pełnym brzuchem
rozpędzonym rowerkiem
gnałem co sił leśną ścieżką

ptaki śpiewały piosnkę

o zielonym lesie o dzikiej łące
zrywałem jeżyny jadłem poziomki
zapach starego lasu nad jeziorem
mam gdzieś w sobie

number of comments: 6 | rating: 7 | detail

Yaro, 27 august 2013

młode wilki

było nas kilku
jak stado młodych wilków

wataha cała na skraju życie
ostre krawędzie przecinało sumienia
było dobrze w szczęśliwe dni

w nas płynie ta sama krew

jednak musieliśmy się rozstać
cztery strony świata
każdy na swoim kierunku

po latach spotkaliśmy na face-booku
czas .do przodu gna
dzieci wyrosły mi wyszły włosy

number of comments: 2 | rating: 4 | detail

Yaro, 27 august 2013

pal Azji

kształt gruszki
kołysze się na biodrach
jaka wspaniała
wyrzeźbiona w skale

twarda
siada na kolana
o je o rany
jestem zakochany

opowiadała jak będzie
krótki pocałunek bez słów
pieszczę okolice mleczarni

rozchylona czeka
na sztywny pal Azji
wysokie A
ciśnie krwi na skroni
pot na czole
dreszcze zlizuję powoli

nikt nie zabroni kołysać biodrami
wolno nam natury nie oszukasz
jeśli gruszkę znajdziesz
konsumuj uważnie
zabawki nie zepsuj

number of comments: 0 | rating: 0 | detail

Yaro, 27 august 2013

sny

po zmroku pędziłą sny po głowie
nie miałem sił dotrzymać im kroku

zmęczony leżę w łóżku
głowa mocno przy poduszce

sny w myślach krążą koło mnie
analiza interpretacja wspomnień

pościel śliską zaciskam w garść

ślizgają się słowa
obok się śni
sny ubrane w koronkę

nie bardzo wyraźnie wpadają w wyobraźnię
powiedz czy jesteś snem na jawie
czy tylko my i sny
chce się żyć

każdej nocy sny rozbierają nas

number of comments: 0 | rating: 1 | detail

Yaro, 26 august 2013

psychika

łączy życie z zaświatem
żywa jest dusza jak sny prawdziwa
cienką nicią oplata neurony
przepływa jak prąd
iskrzy jak kabel zerwany

gdy jest coś nie tak
zachodzisz w głowę
gdzie był błąd

za gardło chwyta lęk
przenika ciało strach
jak opętanie apetytu na życie brak

dzień za dniem zagubisz się tabletka na sen
otępiały nie pojmujesz
twoja ścieżka prowadzi za daleko

nie zrozumiałe dla mnie dlaczego tak jest
delikatna jak mgły nad strumieniem
psychika czy sen sam nie wiem
życie miesza się ze śmiercią

number of comments: 1 | rating: 2 | detail

Yaro, 26 august 2013

letnie kołysanie

liście lancetowate wierzbowe
kołysze wiatr
lekko umiarkowanie
wierzba gotowa do płaczu
pchyla się włosami pieści skronie ziemi

letnie kołysanie o brzeg rozbija fale
między palcami ziarna piasku

wierzba
opowie o mnie o tobie
wsłuchaj się w szum wiatru
szumi mi w głowie
suchy liść wierzbowy

number of comments: 1 | rating: 3 | detail

Yaro, 26 august 2013

stygmaty

zbawić świat
dzisiaj nie kocha mnie nikt
jutro zapomną kim byłem
zwiędły kwiat płonie

na dłoniach stygmaty owijam w szmaty
sączy się krew
ciemne barwa

znaczę ścieżkę ku zbawieniu
podziel się jutrem

czysty przenikam przez pryzmat
kolorami tęczowych spojrzeń

kim jestem stygmaty przypominają dziś
wstawią kolejny przydrożny krzyż
jutro będzie bezpiecznie

number of comments: 0 | rating: 0 | detail

Yaro, 25 august 2013

artysta

gdy artysta cierpi
cierpi dusza skromna
jak okruszek chleba
na stole

wylewa łzy na papier
maluje obraz lęku
na kawałku papieru
z worka po cemencie
nie stać go na więcej

kreśli wiersz
rzeźbi w korze drzewa
serce wyrywa się z piersi

na drodze kurz
pomiędzy nim a natchnieniem