Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

tetu, 13 stycznia 2026

Na cztery

rozpisać pustkę
by wybrzmiała

w metrum cztery na cztery
cisza rozchodzi się po kościach
wyjątkowo zimny maj zostawia ślad

unikam odpowiedzi na pytanie
o słowo o kamień — milczę
słowem i kamieniem

niekończąca się myśl przebija światło
i znów zapada senność — wieczna pamiątka
Róża po wyrwanym sercu

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

sam53, 13 stycznia 2026

pierwsza - ostatnia

zostały wiersze i chaos w zeszycie
wyrwane z marzeń krótkie chwile szczęścia
nasz czas wiosenny - miał przyjść a nie przyszedł
jak letni uśmiech i jesień w objęciach

z kolejną zimą na skrzywionym grzbiecie
z widmem miłości poddanym ułudzie
z poranną kawą gdy zbudzona przestrzeń
w ciągłym zwątpieniu co przyniesie później

tak jak życzenia ile już ich było
w milczącym echu w drodze po wspomnienia
w których na skrzypcach wciąż gra pierwsza miłość
chociaż orkiestry od dawna już nie ma

liczba komentarzy: 1 | punkty: 1 | szczegóły

absynt, 12 stycznia 2026

Galeria

Wchodzisz zdecydowana na seks,
jego atrapa już cię zniechęciła, a podniecenie
rośnie. Licytacja, obrazy jak w kalejdoskopie,
smutny zmierzch nadęcia, i kasa.

Cokolwiek zrobisz zadusisz nadzieję,
malowidła, bohomazy, malowanki, kicze,
to wszystko ma sens, gdy płacisz. Zrozum,
umowa to umowa.

Wbiegasz, zakłamujesz miniony czas
i masz nadzieję. Na co? Przybyli tu i pewnie
kupią. Wszystko albo nic. Ciebie?

Raczej umrzesz, niż to zobaczysz.
Ambicja,
w centrum uwagi choć chwilę,
zginąć a zaliczyć.

Erotyk kontra Picasso, polski byk,
malarski Casanowa. O tym marzyłaś,
by się rozkraczyć i wyć?

Zlicytowano tu wielu popaprańców,
wyrwano trzewia z niejednej lalki.
Zagrasz o wszystko? Koniecznie
chcesz zakończyć

ten cyrk?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

AS, 12 stycznia 2026

na dobranoc

czytam ci białą ciszę
pomiędzy nutami
pada śnieg

pismo węzełkowe
którym niebo
pisze list do ziemi

liczba komentarzy: 3 | punkty: 4 | szczegóły

Sorrowhead (ex Cheval), 11 stycznia 2026

III wrsz-e

I

W nic nie wierzyć to też los
piechur gdzieś nareszcie dotrze
kolejny dzień jak wiatr - burzyciel

nad światem płaczę bo nie daje szczęścia
może kiedy stanę w lustrze
i wyszczerzę się przeciw niemocy własnej -
uderzę pięścią w stół -

do cholery jasnej!

Czy czytać Mauriaca kiedy pisze o modlitwie
bo ja tu widzę tylko krajobraz - pusty -
po bitwie

II

świat
udało mi się
pojąć

w tamtej chwili

i wiatr
udało mi się pojąć

kiedy szedłem ze śmieciami

słońce
stało wysoko
wierzby

budynki

prócz tego
życie to wycinki

III

Zależy od humoru
to czy co innego;
puzzle 1200 elementów

wirują zbijają się w klucze; różnie -
to jest rzecz momentu

(nie wiem czy odpowiednie dla studentów)

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

smokjerzy, 11 stycznia 2026

zamieć

kurzy się
stopy gubią pamięć

iść przed siebie
to też
sposób na powroty

liczba komentarzy: 2 | punkty: 5 | szczegóły

violetta, 11 stycznia 2026

Księżniczka

zakładam jedwabny gorset
w lustrze rozczesuję włosy
maluję usta na czerwono
układam kwiaty do wazonów
robię koszyk z radościami

Księżniczka

wabię koronkami w morzu
wyczekuję cię pomarańczowy motylu

radośnie mieniącym się
rozkołyszę jasnoróżowym mieczykiem

liczba komentarzy: 3 | punkty: 5 | szczegóły

ais, 10 stycznia 2026

Onamudaje zimowe

Ona mu daje zimą sztachety,
bo zawsze chciał być Małyszem.
A on przybliża dla niej planety
i jest jej wiernym księżycem.

*
Ona mu wręcza ineksprymable,
bo zima daje popalić.
On jej kupuje termofor wielki,
by mogła stopy rozpalić.

*
Ona mu daje herbatę z miodem,
na gardło, które go boli.
On w mig wypija i mruga oczkiem,
bo chciałby z nią poswawolić.

*
Ona mu daje ciepło i wolność
od podłej z Lodu Królowej.
On czuje wdzięczność za ten ratunek
od kierowniczki surowej.

*
Ona mu daje lepić bałwana,
lecz sama wciska marchewkę.
On się przygląda "coś mu brakuje" -
wciska śnieżnemu flaszeczkę.

*
Ona mu daje trochę odsapnąć
po zaśnieżonej wycieczce.
On ledwo żyje, błaga o powrót
i myśli wciąż o ucieczce.

*
Ona mu daje czasami pojeść,
bo lubi jego krągłości.
On z tego szczęścia wozi ją w saniach,
a wszystko z wielkiej miłości.

.

liczba komentarzy: 5 | punkty: 3 | szczegóły

violetta, 10 stycznia 2026

Mróz

w ludowej chuście i białym woalu
strącam śnieżne gałązki na siebie
ogrzewana gorącym ruchem
kręcę się wokół piękna tej zimy
zapalmy dwie runiczne świece

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

Sorrowhead (ex Cheval), 10 stycznia 2026

Love song

Szron w moim pokoju
śnieg na moim łóżku
akwedukty poranka

bo popiłem z kolegami
jeden rozbrajał bombę
nogami

zdobywaliśmy twierdzę

a teraz jesteś tak daleko
jak przestrzeń bez wnętrz
lustro jest popękane

i krwawię

i demon knuje w szarości
próbując mi wmówić -
że świat nie jest alegorią