Poetry
Zmiana sposobu prezentacji
ech podaruj mi swój uśmiech słodko-zwiewny
dla którego tulipany kwitną wiosną
taką wiosnę chciałbym z tobą jeszcze prześnić
choćby jutro sennym wierszem szczęścia dotknąć
wyobraźnią przenieść radość z ust na usta
oddać siebie bez metafor ciepłym słowem
ech pozwólmy fascynacji się rozhuśtać
zanim jesień się wyzłoci po połowie
nim listopad chmurno-szary śniegiem sypnie
nagła zima w pocałunkach się zatrzyma
ech podaruj mi swój uśmiech - niech mróz szczypie
niechaj miłość raz do grzechu też się przyzna
Droga wiodąca do krzaków
Malinami usłanymi
Oczy wiodą za horyzont gdzie ptaki
odlatują hen jeden po drugim.
Widzę jej chustę na głowie,
co chwilę wyłania się i znika,
zza gałęzi i liści.
Jakby mnie nie widziała.
Taka piękna na swojej starości i roztropności.
Ta, co wychowała dwa pokolenia bez strużki potu na czole,
bez zbędnych słów.
Wpatrzona w ikonę i maliny.
(...)
--- full text ---
W strunach mych ukrywam śmiechu brzmienie,
Porwiste oczy, gdzie mnie bierzecie?
Kryjówkę w nich odnajdowszy niczego nie powiem, ni tobie, ni nikomu.
Ale jak mnie znów coś ruszy, skoczę na samo dno, po łokcie zanurzę.
Jak dziecko nie zrozumiem
I znowu pacnę ręką o stół,
a nożyczkami wytnę nas z kartki papieru
Coś czuję do pana, nie do końca wiem,
Czy mam mówić dalej?
Czy woli pan nie wiedzieć?
Zrozumiałe jak pan nie chce...
W dzieciństwie miałam problem ze zrozumieniem, co moje, a co nie.
Trochę jak z uczuciami.
Za to byłam dobra w łapaniu żab.
Tak mieliśmy rzekę pod domem.
Stąd też te żaby.
Nie, nie, nigdy nie zrobiłam im krzywdy.
Tylko trzymałam je długo w słoiku czasem, ale w porę wypuszczałam, tak myślę.
Już wie pan, o co mi chodzi.
(...)
--- full text ---
W zeszycie na kominku leżącym
Tłuste plamy po oleju sprzed lat
Wątłe, zżólknięte strony
Przekręcane zamaszyście rok w rok
O tej samej porze, w tym samym wnętrzu
Ona okrzyki słyszy, niosące się po wsi
Radosne, dowcipne nawoływanie
Wrota do czasów zamierzchłych
W jej głowie uchylone
Patrzy na mnie mgliście
I pyta czy odrobiłam juz lekcje
Idę na ławkę na wzgórzu przy ogrodzeniu.
W nocy nie rozpoznaję kształtów czy postaci.
Gdzieniegdzie odbijają się latarnie, ocieplają swym światłem lodowate twory.
Zamarzły już dawno pod skorupą wydarzeń.
Czy to my tam siedzimy?
To może być ktokolwiek przecież.
Oboje milczą.
Usta zamknął im mróz.
Wpatrzeni w siebie na długo przed zmierzchem.
Niedługo zapomną, co ich tam trzymało i odejdą w ciemność,
oboje za rękę,
równi sobie,
(...)
--- full text ---
gdybym mógł zajrzeć w samego siebie
przejść się na spacer ze swoim "ja"
a wieczorem pieścić twoje dłonie
,
lubię listopadowy deszcz
ciepło z kominka
czerwone wino przy świecach
.
nie trzeba znać wielu słów
nie trzeba pisać wierszy
.
kochaj
2026-11-20
Źrenice pochłonęły tęczówki w ciemności w reakcji na wspomnienie dotyku.
Zapalam świecę jak w dzieciństwie, by nie bać się burzy, co nadchodzi.
W oknie odbijają się dwie iskierki, jak powidoki wodzą za mną po mieszkaniu.
Odbijają się w lustrze, w oknie, w tafli wody w zlewie.
Kot na parapecie rozciąga się błogo.
Nie uznaje tych błysków za zwiastun.
Nie wie, że zaraz moje oczy napełnią się wodą
i będą jak sadzawka, gdy powierzchnia jej zmącona przez dziecko patykiem znalezionym w lesie.
Spłoszy się w niej kijanka, co dopiero na świat przyszła.
A ja skryję się w czyimś odbiciu.
myślałem
że piszę wiersze
tymczasem
co jakiś czas
z dumą
pokazuję kurzowi
kolejne wersje wiatru
jesienne noce czas kołysze
wspomnieniem maja przy księżycu
wonią konwalii - bzów nie liczę
powiedz mi tylko - kochaj przytul
.
w bukiecie marzeń gdy nad ranem
sny budziliśmy jeszcze później
pachniałaś wiosną zakochaniem
nikt wtedy się nie martwił grudniem
.
pocałunkami przeszedł jaśmin
pamięć wpisała nas w objęcia
gwiazdy nam nigdy nie pogasły
wciąż słyszę szczęście - więcej szczęścia
.
czas w nagich drzewach się zatrzymał
i noc dzisiejsza jakby krótsza
za chwilę grudzień - ech ta zima
kocham gorące twoje usta
2026-11-19
Kiedy zbliżymy się na odległość słowa
nie mów że kochasz
chcę posłuchać twojego oddechu
i zatrzymać wzrok na ciepłych piersiach
dotknij myślą
a razem przejdziemy wszystkie światła
tyle przejść przed nami
i nie ciągnij za język
przecież nie wiesz jak smakuje
pocieranie nosem
