ALL WORKS Poetry (83)
About me Friends (5)

18 january 2013

poetry

MarkTom
MarkTom

Nie pytał nikt

ponad wzgórzami wrażliwości
horyzont snuje grubą nić
mentalność podle wykrzywiona
narzuca styl jak będziesz żyć

marzenia miesza z fekaliami
nadziei burząc wątły plan
kiedy stajesz tuż za progiem
wtedy zrozumiesz - jesteś sam

ktoś zdecydował już za ciebie
jak mają biec następne dni
i nie jest ważne czego chciałeś
dziś już nie poprze tego nikt
 
 
nowej epoki trwają dzieje
nieliczni tylko spośród nas
wciąż prosperują wyciągając
zachłanne dłonie w stronę mas
 
wszelkie wartości zamazane
nie odpowiadasz za swój los
bo to interes kołem kręci
by ciągle wodzić cię za nos
 
w ten sposób mija rok za rokiem
kolejne noce oraz dni
lecz zawsze warto być człowiekiem
chociaż tak łatwo zejść na psy

 
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=Rfb1j0k4DwI
 
 

zuzanna809
18 january 2013 at 18:36

zawsze warto. Każdy tak mniema, nie wiedząc, że już zszedł...)

report

MarkTom
18 january 2013 at 20:04

Wszystko może się rozmienić na drobne,oprócz zasad człowieczeństwa.W innym razie jesteśmy bardziej biedni niż sądzimy.Pozdrawiam Marek

report

ALEKSANDRA
18 january 2013 at 21:55

warto:))) czujmy się jednak bogaci:) mimo wszystko:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register