Poezja

Myśli krążą wokół ziemi nasączone tajemnicą
płatając różne figle na przekór rozumowi.
Fikcyjna rzeczywistość nie otwiera żadnej bramy
przez którą mogłabym przejść.
 
W szczegółach widzę to, czego nie mogę dojrzeć w wielkości,
a przytłaczający ogół czuję w każdym spojrzeniu przechodnia.
 
Stoimy po przeciwnych stronach; ja - ty, my - oni. 
I tylko czasem ocieramy się słowem krzyżując nasze proste 
często łamane i krzywe linie. Oby nie zamknięte.
 
Tyłem do wyjścia nie zawsze bezpieczniej
a mnie zabrakło z przodu powietrza.