Najnowsze prace:

dodane wcześniej pozostałe wiersze dodane później

9 lipca 2012

w życiu liczy się samo życie

myślą może szeptem zasłyszanym
nie umiesz zapomnieć

drżysz jak o białą lilię
spragniony boisz się pobrudzić

w zachwycie gdy świat śpi
pękiem przyzwoleń spod wycieraczki
niepokoisz odurzasz kusisz

gdyby tak choć jeden raz
na dłużej zniewolić błękitem

łatwo zraniona potrafię tylko płakać
spijając łzy dajesz nadzieję
dziś jest nasze

a przyszłość


liczba komentarzy: 21 | punkty: 18 |  więcej 

Dany,  

dziś jest nasze, a przyszłość? Jak mówisz, kropelka, ale jest i to cieszy. Dziękuję za podzielenie się swoją interpretacją :)

zgłoś |

Vrba,  

nie rodzę kolców / nie potrafię się bronić / przywieram jak przytulia / do nadziei.

zgłoś |

Vrba,  

A teraz szybciutko poszukaj i znajdź swój optymizm. Może zarzuciłaś go pod łóżko? :)

zgłoś |

Dany,  

Pod łóżko? chciałabym hi hi... on jest w pęku kluczy pod wycieraczką, a tak na poważnie, to nie widzisz optymizmu? Każde zdanie, każdy wers jest przepojony marzeniem i tym drugim... To nie jest pesymistyczny wiersz! Och wierzbo, wierzbo, szumisz i szumisz, tymczasem posłuchaj pomiędzy wersami, jak ja szumię. hi hi... Całusy :P

zgłoś |

Vrba,  

Albo wyszłam z wprawy, albo brak deszczu wysuszył mi korę (mózgową). Poza tym jestem pesymistką i czarnowidzką (jak to wierzba). Ale postaram się :))

zgłoś |

zuzanna809,  

już tytuł jest optymistyczny - właśnie sam fakt, że żyjemy liczy się najbardziej. Lubimy się skupiać na wszystkim innym, nie doceniając tego...:)

zgłoś |

Dany,  

Właśnie Zuzanno, już tytuł jest optymistyczny...

zgłoś |

Vrba,  

Z punktu widzenia czarnowidza i pesymisty powstaje pytanie: a reszta gdzie? ;)

zgłoś |

Dany,  

dalej, wers po wersie. a kysz z tym Twoim czarnowidztwem, a kysz! Bo Cię nazwę po imieniu hi hi...

zgłoś |

Vrba,  

O Ty czarownico, chcesz mnie odkląć? :)))

zgłoś |

Vrba,  

No więc nadal z punktu widzenia pesymisty i czarnowidza: dwa pierwsze wersy - czysty pesymizm, nie umie zapomnieć. Toż to straszne... hihi, chyba nie dam rady :))))

zgłoś |

Vrba,  

Przyjmuję na wiarę, że jest to wiersz optymistyczny ;)

zgłoś |

Dany,  

to chyba dobrze, że nie umie o niej zapomnieć? No i nie zapomni, drży o nią, jak o białą lilię. Spragniony, boi się pobrudzić, co to może być? Coś złego, nieosiągalnego, zakazanego? Jednak zachwyca się nią, odurza i kusi, ma do tego pęk przyzwoleń, jak pęk kluczy pod wycieraczką. Może wejść, jest oczekiwany. Gdyby choć jeden raz na dłużej - to są marzenia, które nie zawsze się spełniają, ale on wie, że łatwo ją zranić, więc scałuje łzy, da nadzieję, może zamieni na łzy szczęścia. Dziś na pewno, a jutro, nadal to będą marzenia. Oni nie są nieszczęśliwi, bo mają marzenia, które...któż to wie?

zgłoś |

Vrba,  

Marzenia. Teraz wolę realizm. Może dlatego czytam trochę inaczej. A poza tym przekomarzam się z Tobą bo wiem, że mogę :)))

zgłoś |

Dany,  

A przekomarzaj się. Najważniejsze, że jesteś. Mówisz, że chcę Cię "odklnąć" hi hi...Posunę się dalej, ja zabiorę Tobie miotłę, żebyś nie mogła odlecieć. Miłego wieczoru :)))))))))))

zgłoś |

Vrba,  

Nie pamiętasz? Ja jestem nowoczesna wiedźma, latam na odkurzaczu hihi :))) Miłego i Wam :)))

zgłoś |

Szel,  

romantycznosc w pelnej odslonie Dany :)

zgłoś |

Dany,  

OTO :)) tak wyszło

zgłoś |

Joha,  

Ano liczy się i czasem trzeba przystanąć, by złapać błękit :-)

zgłoś |

Dany,  

Joha :))

zgłoś |

Dany,  

Rzeźba, jesteś genialna, oczywiście, że teraz lepiej, sto razy :)))))))))))))))))))))))))))Dziękuję !

zgłoś |


pozostałe wiersze: a za płotem, odkryj ją pomiędzy żywiołami, pigułka szczęścia, list do..., zawołanie na, nawet kropla tęsknoty nie pozwala zasnąć, Gdy orlęta wyfrunęły z gniazd, takie nasze, wciąż śni o brązowych oczach, las oczyszczeniem, gdy czas wygładza kanty, szepty lata, wieczorem, nasze chwile, w co wierzysz cyganie, w co każesz panie, znowu organy przenoszą mnie, w życiu liczy się samo życie, za lasami za jeziorami, porozmawiajmy, nasz, moja…, może jeszcze, endorfiny, przez uchylony świat, a w ogrodach kwitną bzy, w cieniu dębu, moja wiosna, mówiłaś że wiosną będzie łatwiej, nawet wiatr jest bardziej zielony, w labiryncie uczuć, takie nasze, sen czy zamyślenie, może też tęsknisz, jasne westchnienie złoci liście, już nie szukam, ładując akumulatory, w pogoni,
 

Ostatnie komentarze:

Regulamin | Polityka prywatności | Kontakt

Copyright © 2010 truml.com, korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.


kontakt z redakcją






Zgłoś nadużycie

W pierwszej kolejności proszę rozważyć możliwość zablokowania konkretnego użytkownika za pomocą ikony ,
szczególnie w przypadku subiektywnej oceny sytuacji. Blokada dotyczyć będzie jedynie komentarzy pod własnymi pracami.
Globalne zgłoszenie uwzględniane będzie jedynie w przypadku oczywistego naruszenia regulaminu lub prawa,
o czym będzie decydowała administracja, bez konieczności informowania o swojej decyzji.

Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. zarejestruj się

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1