Zmiana sposobu prezentacji
dzień jak co dzień wiosna jesień
cień i światło
świt światłocień na ulicy
jest przechodzień
czarno-białe pasy wokół
rosną drzewa
wiatr powiewa i kołysze
gałęziami
modlę się do matki boskiej
tej dowolnej
by go minąć i hamuję
abs-em
I.
leżę na łące
wiatr kołysze źdźbła trawy
pająk czyha
II.
leżę na trawie
wiatr beztrosko kołysze
sukienką żony
epoka lodowcowa nigdy się nie kończy
lód tworzy formacje o przedziwnych kształtach
a potem się rozpływa w błękitne jeziora
których fale spiętrza sinusoida mrozu
opuszczone chaty murszeją powoli
sypiąc próchnem z desek a okienne ramy
skrzypią zawiasami tam gdzie nie ma ludzi
ptaki gniazd nie wiją i nie ma narodzin
na kamiennych łożach strzaskanego brzegu
siadają czerwone odbłyśnięcia słońca
zatrzymane w oczach niepewnym obrazem
z ostatnim człowiekiem przepadną zachwyty
http://wiadomosci.onet.pl/swiat/niezwykla-syberyjska-wioska-w-ktorej-mieszka-jeden-czlowiek/f2v24
