Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

violetta, 11 stycznia 2026

Księżniczka

zakładam jedwabny gorset
w lustrze rozczesuję włosy
maluję usta na czerwono
układam kwiaty do wazonów
robię koszyk z radościami

Księżniczka

wabię koronkami w morzu
wyczekuję cię pomarańczowy motylu

radośnie mieniącym się
rozkołyszę jasnoróżowym mieczykiem

liczba komentarzy: 6 | punkty: 6 | szczegóły

ais, 10 stycznia 2026

Onamudaje zimowe

Ona mu daje zimą sztachety,
bo zawsze chciał być Małyszem.
A on przybliża dla niej planety
i jest jej wiernym księżycem.

*
Ona mu wręcza ineksprymable,
bo zima daje popalić.
On jej kupuje termofor wielki,
by mogła stopy rozpalić.

*
Ona mu daje herbatę z miodem,
na gardło, które go boli.
On w mig wypija i mruga oczkiem,
bo chciałby z nią poswawolić.

*
Ona mu daje ciepło i wolność
od podłej z Lodu Królowej.
On czuje wdzięczność za ten ratunek
od kierowniczki surowej.

*
Ona mu daje lepić bałwana,
lecz sama wciska marchewkę.
On się przygląda "coś mu brakuje" -
wciska śnieżnemu flaszeczkę.

*
Ona mu daje trochę odsapnąć
po zaśnieżonej wycieczce.
On ledwo żyje, błaga o powrót
i myśli wciąż o ucieczce.

*
Ona mu daje czasami pojeść,
bo lubi jego krągłości.
On z tego szczęścia wozi ją w saniach,
a wszystko z wielkiej miłości.

.

liczba komentarzy: 5 | punkty: 3 | szczegóły

violetta, 10 stycznia 2026

Mróz

w ludowej chuście i białym woalu
strącam śnieżne gałązki na siebie
ogrzewana gorącym ruchem
kręcę się wokół piękna tej zimy
zapalmy dwie runiczne świece

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

Sorrowhead (ex Cheval), 10 stycznia 2026

Love song

Szron w moim pokoju
śnieg na moim łóżku
akwedukty poranka

bo popiłem z kolegami
jeden rozbrajał bombę
nogami

zdobywaliśmy twierdzę

a teraz jesteś tak daleko
jak przestrzeń bez wnętrz
lustro jest popękane

i krwawię

i demon knuje w szarości
próbując mi wmówić -
że świat nie jest alegorią

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

AS, 9 stycznia 2026

cela

wydaje nam się że życie to film
ale wszystkie klatki są takie same

żyjemy z wyrokiem śmierci
w zawieszeniu
którego nie znamy

liczba komentarzy: 4 | punkty: 5 | szczegóły

Yaro, 8 stycznia 2026

zmiana czasu

czuję pachnie niepogodą
ludzie powolne kameleony
na scenie zmieniają maski
takie obrazy pamiętam z legend

czuję zimno niepokoju
na widownię pada ciężki śnieg

gnębi coś ściska niezgoda w gardle
nie wiem czy tutaj jestem potrzebny
budzisz się rankiem spojrzysz wstajesz

nic się nie dzieje bez kłamstw
to ogarnąć jak wyzwanie niemożliwe

żyję na rozkazach ludzi bez głowy
wiatru szmery bajery
zwracasz się do mnie

w ten sam sen samotności
dawniej było bezpieczniej
byłem innym człowiekiem

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

sam53, 8 stycznia 2026

lullaby

taniec zaczyna się w duszy
gdy twoje ciało przy moim
kiedy melodia chce wzruszyć
a dźwięk na palcach już stoi

gotów zakręcić w objęciach
lub między frazy się puścić
w nieznanym słowie zaklęcia
by w rytmie walca powrócić

spełnieniem jedną muzyką
w gwiazdach błyszczących spokojem
w źrenicach w tańcu donikąd
jak zakochani we dwoje

liczba komentarzy: 0 | punkty: 3 | szczegóły

ais, 7 stycznia 2026

Dziwny jest jej świat

roztańczona nosi suknię z mchu i gwiezdnego pyłu
zbiera guziki zgubione na rozstajach dróg
i łączy je w pary z pętelkami
bytuje na palmie, która czasem odbija
by czas płynął wspak
twierdzi, że podglądają ją szpar gały

a gdy zapytasz ją o drogę wskazuje na chmury
mówiąc, że tam są miasta zbudowane ze śpiewu wróżek
gdy księżyc czasem wpada do rzeki
z krzykiem biegnie na ratunek

mieszka gdziekolwiek
samotnie lub otoczona małymi serduszkami
zostawia świat za sobą
by pogrążyć się we własnym

dziwność to jej schron
jej ojczyzna

__

7 stycznia obchodzimy Dzień Dziwaka

liczba komentarzy: 4 | punkty: 3 | szczegóły

Sorrowhead (ex Cheval), 7 stycznia 2026

Kilka numerów

(Ubiegłej zimy)

XXIX - MOTTO

Umarł, został po nim upór
(w formie czarnej sześciennej kolumny)

XXX - ZROZUMIEĆ I UMRZEĆ

Wszystko się ogląda
niczym się nie jest
twarze, przyroda -
i rzeczy zawikłane.

lubiłem wartościować
przez co mam na myśli ból
tak, był taki czas

przyjaciele zza grobu
przyjaciele w poznaniu
pisarze

zrozumieć i umrzeć

XXXIV - RÓŻOWY ŚWIT

Kot na balkonie
ręcznik na fotelu -
nudno jest.

Rembrandt
czy Goya?

Mawiają,
że pielgrzymowi
nic się nie należy.

Poniekąd jest ciało
które płonie
architektura

różowy świt

XXXV

Modliłbym się, gdyby nie ból -
choć mawiają, że Bóg skrywa
się w samym sercu śmierci.

Ale to jak u Maslowa - wytyka-
no mu trudne do przyjęcia za-
łożenia ontologiczne.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 7 stycznia 2026

to jest mój krzyk

świat psychologii
z wizytą u psychiatry

dni smutnych ludzi
dragi deal życia sens
ponuro owszem obłęd
świat zbacza tonie

zamiękki ja na ten czas
jednak trwam

szybciej biegnie rym
rytm życia przeciął los

nie przywykłem
ciężki temat
nie przywykłem

myślałem że mną coś nie tak
wszystko pasuje budzi się nowe piękno
brakuje mi ciepla pocałunków

dlaczego umiera ostatnia szansa
szansa na spotkanie kiedyś niebo

czuję się źle upadamy starzejąc się
mógłbyś przyjść bo nie wytrzymam

liczba komentarzy: 1 | punkty: 3 | szczegóły

10 - 30 - 100