Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

zarejestruj się i Dodaj wiersz

jesienna70, 31 stycznia 2026

ostatki

była niedziela
ostatnia
spojrzenie
z przedziału
ostatnie było
i zdjęcie
jakby ukradkiem
zrobione
i to by na tyle
było

liczba komentarzy: 2 | punkty: 6 | szczegóły

Yaro, 29 stycznia 2026

jestem znakiem zapytania
w tym brudnym mundurze
jestem niepotrzebny
jak pusty magazynek

wymyśliłaś mnie dla gierek
jestem innym człowiekiem
mam serce mam rozkaz
kochać ciebie za Polskę

co z moją odwagą
gdy stanę twarzą
do ściany przywarty
nie wypowiem słowa

poddać się nie zdążę
wykrzyknę wolność
dla nas i naszych dzieci
Boże chroń nasz kraj

złe licho niech odejdzie
za dobrze czerwonym
panoszą się na salonach
w sobie zakochani

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

tetu, 29 stycznia 2026

wołają na mnie Mokosz

jestem częścią naturalnego cyklu
wrastam w ziemię
wyrastam z wody

w związku z księżycem bywam
matką
żoną
kochanką

przy nadziei pola pszenicy
szeleszczą swoim językiem
i wszystko wzbiera

kręć się kręć wrzeciono

i choć dłonie mam pełne gwiazd
smakuję życie
miłość wplatając między zboża

liczba komentarzy: 2 | punkty: 5 | szczegóły

sam53, 29 stycznia 2026

jeśli kochasz

czasem widzę oddechy - ciebie ani śladu
czasem cisza jedwabna miedzy nami brodzi
gwiazdy w jedną się łączą jak cienie z zaświatów
które w noc księżycową potrafią zabłądzić

czasem mgiełką przechodzą przez dziurkę od klucza
czasem tańczą z radości - o smutku nic nie wiem
zostawiają łzy szczęścia - czy nimi się wzruszam
wciąż pamiętam twe usta - wciąż całuję ciebie

nawet we śnie nad ranem gdy noc po połowie
wyobraźnią bezwolnie podnoszę powieki
i dwa słowa wciąż słyszę - raz jeszcze je powiedz
Miłość do mnie wysyłasz - może wiatr zbyt lekki

patrz i drzewa w bezruchu - tylko jakiś patyk
znów pod butem zatrzeszczał - krzykiem złamał ciszę
to samotność z tęsknotą grają w nasze karty
po oddechu cię poznam
jeśli kochasz
przyjdziesz

liczba komentarzy: 0 | punkty: 5 | szczegóły

Yaro, 28 stycznia 2026

Oddalam się

wychodzę z domu
zostawiam odciski na mieście
tablice sps zgrzyt auta lampy
spełniają się sny jak dni
spełniają się sny jak na dłoni

zawsze pachnie gdy jesteś obok
spotykamy się w centrum głębi
serca drżą tyle dajesz mi siły
spełniają się marzenia
spełniają się proroctwa

mija noc jeden dotyk
pocałunkiem gaszę światła
piękno chwili jak cień
oddala się z tłumem

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

sam53, 28 stycznia 2026

jak Wiosna

deszcz się rozpadał w srebrno-szarych kroplach
kładąc się cieniem po zamglonych szybach
jakby chciał jesień znów zobaczyć w oknach
chociaż wieczorem obraz się wykrzywia

w światłach latarni mrugających z dala
dla których szarość tym samym co błękit
a w resztkach śniegu chyba świat oszalał
wszak jeszcze wczoraj był cudownie piękny

wszak jeszcze wczoraj trzymałem twe dłonie
kładłaś na usta najprawdziwsze - kocham
tej chwili z tobą nie da się zapomnieć
zostań mi Wiosną - naszą Wiosną zostań

liczba komentarzy: 0 | punkty: 3 | szczegóły

jesienna70, 27 stycznia 2026

po latach

zasypiam bez trudu
lekko oddycham
potrafię obojętnie przejść
obok niedzieli z lamą

już mi się nic nie kojarzy
na niczym się nie łapię
nie rozmyślam godzinami
ani się nie zagapiam

jesteś tylko zadrą
na koniuszku serca

liczba komentarzy: 3 | punkty: 5 | szczegóły

sam53, 27 stycznia 2026

szkoda że tylko we śnie

nie patrzę w przeszłość wszystko się wyśniło
świat zmienił maskę zimowym nakryciem
cień pomarszczony wraz z jesienią spłynął
błysk twoich oczu zalśnił na błękicie

uśmiech po śniegu cicho przybiegł do mnie
z zaspanym - kocham - jeszcze chyba we śnie
ciągnąc za sobą pierwszą spośród dotknięć
ust twych pieszczotę - jak ja lubię wcześnie

spijać tę rozkosz aż do wyczerpania
wargi wciąż sycić gorączką ach żarem
niech serce sercu na wyrost się kłania
w tym śnie jak zwykle znów przebrałem miarę

liczba komentarzy: 0 | punkty: 4 | szczegóły

Przędąc słowem, 26 stycznia 2026

Klawisze

------
DEDYKACJA:
Wilkom — W trudnych dla nich chwilach, z ukłonami.
------

Czarne klawisze wygrały żałość
zabrakło AS-a wnętrzności łamie
spotkane wilki watahą płaczą
sczerniałą porą oczęta szklane

Żałobnym duktem tęskniącym wyciem
jedynie cisza z obrazem śnionym
bezgłośnym echem śladowym błyskiem
przeżycie mnoży pazurem ostrym

Pustynne „teraz” przesiąka wodą
dającą smutek doznania przykre
kołysze niemoc w nieznane wiodąc
rozłąką stoi (z) odbicie(m) w szybie

Fortepian żalem wygrywa nuty
odkurzyć pragnie — wilgotna rzęsa

---
Schemat ten, co poprzednio.
---

liczba komentarzy: 0 | punkty: 3 | szczegóły

violetta, 25 stycznia 2026

Anioły

jak kolorowe motyle w tańcu
opalizujemy się jaśniej niż
letnie słońce

otwierasz się tak pięknie
gdy smakujesz mój nektar
z nagietków

mieszkamy na bujnych płatkach
a nasze sylwetki mięknące
w ciepłej wodzie

są jaskrawym błyskiem