mironiek, nie wiem czy masz tak samo, ale słowa: zostań, bądź, kocham cię, jestem... tworzyły we mnie radość, iskierki w oczach. Tą nieznaną cechę, w której jeśłi nawet usta nie drgnęły to oczy nie mogły zapanować nad tą emocją. Kiedyś czułam się takim odludkiem-odrzudkiem. Tak bardzo ważne było, żeby ktokolwiek mnie dostrzegł. Żeby komukolwiek mnie brakowało. Stąd też i wers o tęsknocie słów, w których oczy zdradzają emocje. A co do pustych - zastanawiałam się czy nie przesadziłam. Ale kiedy wywaliłam z teksty to słowo - brakowało mi podkreślenia, że tamta pustka była winą nie tylko mojego niechciejstwa, ale i jego braku zaangażowania. Zastanowię się jednak jeszcze nad tą pustką. Dziękuję, rzadko ostatnio piszę i... to naprawdę miłe, jak ktoś mi nieznany tak dobrze odbiera tekst. :)

zgłoś

to naprawdę miłe, jeśli widzę konkret autora pod swoim komentarzem :)

zgłoś

alt art, to nic. to noc. to ja.

zgłoś

no wiem, dziewczyna stworzona z kawy i mleka..

zgłoś

Mój mąż ostatnio mi mówi: kawa z mlekiem. - Siedzimy w kuchni, piję herbatę w kubku. Więc nie rozumiem o co mu chodzi. - Mówi: No pomyśl. To trochę odległe czasy. Myślę: odległe czasy? Kawa z mlekiem? No nie wiem, o co mu chodzi. - No nie wiem - mówię. - Miałaś kiedyś taki nick - podpowiada mąż. - Jaki? - pytam. - No kawa z mlekiem. Kurde, no zapomniałam. Faktycznie kiedyś miałam taki nick. Co prawda nie w serwicach poetyckich... Ale faktycznie miałam. Tępa głowa ze mnie, bo zapomniałam.

zgłoś

błogosławieni pamiętliwi, nie dla nich piszą historię..

zgłoś

jak nie dla nich, to dla kogo?

zgłoś

dla tych, co zapominają..

zgłoś

jeśli tylko, aż sprawdziłam, czy czasem z jakiegoś innego tekstu nie ukradłam "co zasłaniają się już tylko pogodą" - ale przysięgam, że pisałam to sama. ;) Aż z tym dokończeniem, można by zrobić już kolejny tekst.

zgłoś

nie, nie sugerowałam, ze to zapożyczyłaś, dopisałam skojarzenie :) pozdrawiam :)

zgłoś

Ananke, cieszy! Dziękuję! :)

zgłoś