6 marca 2019

poezja

eyesOFsoul
eyesOFsoul

kolejny raz

mam wrażenie że bardziej  składam się z drzazg
niż z całości 
że moje końce świata 
rozchodzą się we wszystkich stronach
że ta skorupa
zaczyna mi już za bardzo ciążyć


mam wrażenie że nawet jeśli wzięłabym się w garść
przeciekłabym sobie przez palce 


czy mógłbyś mi powiedzieć gdzie jestem
i który to już raz umieram? 


ja już przestałam liczyć
na cokolwiek

alt art
6 marca 2019 o 12:09

to jest przecie wciąż ten sam raz..

zgłoś

eyesOFsoul
6 marca 2019 o 12:10

Monotematyczność ze mnie bije.

zgłoś

alt art
6 marca 2019 o 12:22

pierwsze słyszę żeby albrechtowi dürerowi któś robił zarzuty z powodu czterdziestu dziewięciu autoportretów..

zgłoś

byłem...
6 marca 2019 o 14:44

...

zgłoś

eyesOFsoul
6 marca 2019 o 19:51

Jestem, aż tak źle?

zgłoś

byłem...
7 marca 2019 o 08:01

To tylko ślad , że byłem ...

zgłoś

jeśli tylko
6 marca 2019 o 16:15

nie licz..

zgłoś

eyesOFsoul
6 marca 2019 o 19:51

Pomilczę

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
6 marca 2019 o 18:15

Odczuwalny, dobry wiersz. Pozdrawiam.

zgłoś

eyesOFsoul
6 marca 2019 o 19:51

dziękuję !

zgłoś

Ustinja21
7 marca 2019 o 11:17

Bardzo mięsiste i emocjonalne. Czuję ten wiersz, aż kości trzeszczą. Pozdrawiam.

zgłoś

eyesOFsoul
9 marca 2019 o 18:45

Dziękuję! Oby kości były całe.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się