10 września 2019

poezja

eyesOFsoul
eyesOFsoul

depres_ja

mamo

nie wiem czy dam radę
wstać jutro z łóżka

ubrać się
zjeść
zaparzyć kawę

to wszystko stało się takie
nieważne

rozbita szklanka
okrada siostry
z obecności

a ja?
nawet kota nie mam

mamo

nie chce mi się już
nawet oddychać

Atanazy Pernat
10 września 2019 o 19:53

bardzo proste ale do mnie przemawia. Dobre w swojej prostocie i wstrząsające. Jestem całkowicie na TAK

zgłoś

eyesOFsoul
10 września 2019 o 19:55

Z wiekiem... piszę coraz prościej. Nie wiem z czego to wynika. Ale bardzo mi miło, że się spodobało. Dziękuję!

zgłoś

byłem...
10 września 2019 o 20:02

I czytając nie wiem, czy myśleć o Tobie, czy kimś zupełnie innym...

zgłoś

eyesOFsoul
10 września 2019 o 20:18

Nie jestem wesołą dziewczyną. (W sumie dziewczyną to już od dawna nie.) Nie piszę już tkliwych wierszy. Nie zastanawiam się nad wydźwiękiem. Nie analizuję. Wylewam z siebie wiadra słów, co tkwiły we mnie przez lata. Żale, smutki, bolączki. Zapisane obrazy, których nie zdążyłam sfotografować. Ale tak dla wyjaśnienia... moje wiersze, to nie jest moje cv. Tak publicznie to coraz mniej potrafię pisać o sobie.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się