Poetry
Zmiana sposobu prezentacji
Pamiętam ten dzień
Wielki wybuch
Rozpadłam się na miliony cząsteczek
Moja nieświadomość
Rozszerza się nieskończenie
I dalej
I szerzej
Wciąż lecę
Chyba nie wrócę
w relacji psa do człowieka
jest akurat tyle psiowatości i tyle człowieczeństwa
ile potrzeba
wszystko poniżej lub ponad to jest arystokratyzmem
lub poniżaniem się
wzajemna zależność przez tysiąclecia
wspólna walka
proste przyjemności polowania i odpoczynku
wspólna praca i odpoczynek
niesienie sobie nawzajem pomocy
rzucenie kawałka mięsa, polizanie ręki, miłosne zapatrzenie
ale i chęć swobody, możność odejścia a jednak powroty
oboje należeliśmy kiedyś do wolnych stad
psie-ludzkie okazywanie radości z dnia
ze swojego towarzystwa
pożartuje, rozweseli, ożywi przyjaciel przyjaciela
ręka głaszcze powietrze
nos szuka pana
jakżeby i w zaświaty nie mieli iść razem
Trzy wielkie decyzje:
1. Będę pisał ał ał
2. Będę to zamieszczał w internecie eeee eee e..
3. Będę nadal utrzymywał silne więzi z ludźmi iiiiii...
Ałałeeeeiii...
Egzorcyzmy Sen-Bela (przestrzeń myślowa 2026)
Meandry rzeki Meandry drzewa Meandry energii
Pani Jeziora obudzona a wraz z nią
tchórz diabeł
ale ognie dadzą sobie z myślami radę
Zwierzęta delikatne i grzeczne
Myślotok - ślinotok słabego ciała-ducha
Podziemny bredzi, podziemny kłamie
Pani Wulkanu
ode mnie chce
ani rozkoszy ani morału
Może rozkoszy
może ochrony może morału
bez ślinotoku bez amoku
Pani Nowego Życia, Żywego Życia, Samego Życia
Pani największych przemeblowań
Sen o potędze woli i uczuć
Ech, jak one są obliczami nas samych,
gór, chmur - ale dla nich nie zmienia
się przyzwyczajeń
nie rezygnuje z bycia sobą
(...)
--- full text ---
znika szybciej niż się pojawia
na granicy widzia-słysza-dotyko-zapacho- smako
walności
na granicy przyzwoitości
powagi i śmieszności
uświadamialności
rzecz znak myśl
atom duch z morza
przeczucie
widok z drugiej strony
podszewka płaszcza
może tego nie było
ależ, ależ
To od czego umiera bohater "Spojrzenia"
Grabińskiego, od jakiej
tajemnicy, prawdy
Albo gdzie się znalazł Mahomet
A Jezus o jakim Królestwie wiedział
Skąd się biorą trupki owadów na ścieżce
i szczęście skąd
i gdzież wpadają
(...)
--- full text ---
położę się i zdrzemnę dopóki jest ten deszcz
chmury mi powiedzą kiedy się skończy
wtedy wstanę i nałapię myszy
w tym śnie są mądre anioły
one wiedzą o wiele więcej przebywają na wysokościach
i gdyby były cały czas z nami
nie było by końca olśnieniom i informacjom
ale mi wystarczy drzemka na przeczekanie deszczu
ruchy chmur ale i powietrza smak/
poinformuje śpiący, obliczający umysł kota
umysł mój umysł żaby
że można już roznosić listy
zjeść żabę
zasnąć obudzić się zakrzyknąć
EUREKA!
o świcie to nie powietrze
to ty wciąż pachniesz wiosną
jesienią gdy liść na wietrze
i chryzantemy rosną
.
i dzień przy tobie wstaje
słońce nad wyraz złote
listopad staje się majem
a my kochamy się - potem
.
kawa - dwie filiżanki w dłoniach
zadziwiasz swoją prostotą
sercem oddanym co dnia
miłością nie odtąd-dotąd
.
gdy krople rosy w jałowcach
wrzosy się pławią w fiolecie
jesienna miłość - w niej zostać
ach jak przyjemnie gdy gniecie
.
szczęście
nie musi nic robić
poza byciem
tam gdzie jest
nie opuszczaj go
dla cudzego nieszczęścia
bądź raczej
siłą przyciągania
która udaje
że niczego
nie przyciąga
wszystko
co próbuje cię wciągnąć
wpada
dokładnie tam
gdzie ty
nawet nie drgnąłeś
każdy z nas miał swój sposób na życie
każdy z nas miał swój cenny czas
zegary biegły w jednym kierunku
pobiegłem daleko inni stali w miejscu
szkoda pogody by się gnębić
zapytaj się czy mam ogień
na ustach z papierosem
wyglądasz głupio
odpalam i znikam
gdzieś za rogiem
słońce czy deszcz moczył nasze włosy
w sercach świat każdy taki sam kolorowy
wybrałem drogę żołnierza nie kaznodziei
ślubowałem ojczyźnie i walkę za nas
I. Fotografia
Poezja żeliwna woń nudy moich cieni mały będzie ten wiersz
zimno.
Kaloryfer odkręcony
luce, luce,
można spać gdy światło źle ustawione
II. Na schodach
Miałem wyjść na papierosa więc ubrałem kurtkę
jakim czynnikom światło zawdzięcza swój ton
pokaż rączki pokaż rączki biały kołnierzyk
chodź jeść chodź jeść po raz trzeci zamiatanie
kiedyś to wszystko zostanie przerwane
Gdzie dwoje się spotyka
tam trzecie się czai
to mnożenie rzeczywistości
rzeczy się łączą ze sobą
a to już nowe ja, rzeczy się rozpadają
wielość z jednego, ciągle dodawanie
nawet z odejmowania
Mózgi sterujące całościami poza nami
w nas, bierze się myśli za bogów
Julian Jaynes, ale myśl jest elfem
zniknikiem wypełzłym z mroku
wspólnej świadomości
budzącej się w zderzeniach par
Gdzie czyha trzecie, gdzie
czyha duch, samokreujące się
nadpoziomy, piętra zamieszkałe
przez schodzące tu anioły, przez
wędrujące stąd tam dusze
Pisane na rejonie, w miejscu,
gdzie w śnie były góry,
(...)
--- full text ---
