Sorrowhead (ex Cheval)
ALL WORKS Poetry (99) Prose (54) Diary (29)
About me

Zmiana sposobu prezentacji

Klar

Klar


zamiłowanie mam w patykach i liściach
i w polach pod burzowymi chmurami
z których daleko sięgała młoda wiara

kochałem zdziwaczały czas
z którego moja pustka zdawała się rodzić -
ukłony dla melancholii…

aż rozum odebrał życie całym batalionom
i przyszło śpiewać wśród otchłani i śmierci
jak pyłek w drutach wysokiego napięcia

do Źródeł jeszcze nie dotarłem
jakże wdzięczny choć
niewiele mogę

I. Na orbicie

czas, rzeczy. Światło
pada na ściany; gałę-
zie i ptaki

czernie, żółcie,
błękity - niczym to
nie pachnie

przechodni apartament:
takie wielkie to było! i już pozamiatane.

(dajcie nam uszu
na tę pieśń.)

rzeczy najdonioślejsze rodziły się
z głodu

i nawet nie śmiałem dotykać ich skalpelem.

jak co dzień ubrałem się
i zjadłem śniadanie
niczym to nie pachnie
jak przechodni apartament
(...)

--- full text ---

Downtown

W Dolinie Krzemowej wymyślają cacka dla ludzi
gdyby nie ludzie nie byłoby czego wymyślać
nie byłoby czego wymyślać;

nudne rzeczy wymyślają w Dolinie Krzemowej
zasadniczo zdrowie i produktywność po co
po co być zdrowym i produktywnym?

Jak patrzeć na niebo to każda sekunda domaga się fotografii,
a ja nie mam lustrzanki, i stąd mój ból. Że niebo, Bóg i ja -
idziemy w nicość. Jarzysz? Pewnie tak.

Z wiekiem coraz więcej nicości nawet nie wiem czy to złe
co ja bym chciał żeby dla mnie wynaleźli w Dolinie Krzemowej?
Nie wiem

Tranzyt

Tranzyt mojego ucieleśnionego umysłu przez arterie miasta.
Twarze - męskie, kobiece, wrażliwe, z drwa ciosane, Lilith
o zielonych oczach nie bardzo chce dać bilet do kontroli.

W Warszawie płakałem jak Pound - na Dworcu Centralnym
wśród Chińczyków, Marokańczyków, Anglików, Indian,
zakapiorów i kobiet z wyższych sfer - jeden pień.

Teraz to się powtórzyło.

Nie ma nic mądrego do powiedzenia na ten temat, i nie ró-
bcie ze mnie polityka. Nie chcę żenić ognia z wodą, może
w piątym wymiarze. Wystarczy mrugnąć okiem.

Jak to napisał Wysocki podczas pobytu w klinice, którą
na dzień dzisiejszy jest właściwie ten świat - pijcie, pra-
cownicy naukowi, pijcie -

jak inaczej to spuentować?

Spróbujcie tego... - IV

IV.

Siąść i napisać co jest. Co jest? Klawiatura. Jakże ograniczona ontologia!

Stąd się chyba z resztą bierze zazdrość - wydaje się, że ktoś ma więcej - czego? - życia, niż ja.

Ale na moje oko? “There is no need for revolution - all states are equal… in this abyssal”. Im dalej
po trzydziestce tym mocniej się w tym upewniam. A skoro nie zazdroszczę już nawet Nietzschemu ani
Rimbaud, to właściwie mógłbym zazdrościć już tylko Rembrandtowi. Chociaż obiektywnie mam tyle co
kot napłakał.

Więc to mocno zindywidualizowane, ktoś powiedziałby: dziwaczne… niech tak będzie.

II quasi Haiku (stare)

I.


światło pada na chodnik
spomiędzy gałęzi
żółte jak liście na klatce


I.


horyzont mostów i parki. Okno na most
i na park - na dworze chłodno; zimno na
dworze i jest woda na ławce

Spróbujcie tego c.d.

II.

Wpatrywać się
wpatrywać - w
kartkę

i nikogo nie oszukiwać. Więc:

jestem zwykłym menelem z przerostem kory odpowiedzialnej za język.
Może mszczę się na instytucji poezji za to że nie spełniła moich wyobra-
żeń o czymś w stylu oświecenia.

III.

Życie jest - jednak -
ciekawe.

Złożyłem ofiarę z nicości dla nicości -
i usłyszałem o wzrastaniu w dół:

dusza zstępując na świat obawia się skalać
a jednak to ten świat jest jej przeznaczeniem.

Spróbujcie tego

I. Spróbujcie tego


Śmieję się
z pisania -
to biogra-
ficzne.

Tryska
pretekst
do pisa-
nia:

pisanie
musi być
ciężkie
bo inaczej
słowa nie ważą
tj. pretekstem

jest ciężar.

Wódka jest dobra w miarze; nie,
(...)

--- full text ---

Ulotka i przypowiastka

IV. Ulotka


Niebo wygląda dziś jak stal
nad planetarnym parkiem

i coraz znakomitszym jest język
urzędowy; i gwiżdże czajnik

w kilku głosach -
o rzeczach i miłości;


V. Przypowiastka


młody człowiek zapytał filozofa skąd wzięła się w nim ta bezbrzeżna pustka
ponoć z racji tego że otrzymał kwiat lecz bez korzeni

i dorzucił - rób kulturę, zeuropeizowany biurokrato, i niech Pan nie da ci pokoju,
lecz wieczną chwałę!*

(za M. de Unamuno - O poczuciu tragiczności życia wśród ludzi i narodów).

III. Żałoba

Muzyka smutku pod taflą ulicy
o, byle nie skończyła się prędko
zimna pogoda

bo zimno pożywne jest dla ubo-
giego duchem - zimno i nicość
to chleb oszukanego

więc nie przemawiajcie już więcej
rozsądnie! bo gniecie mnie,
gniecie…

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register