Poezja

śmieci się wyrzuca
 
kilka nieodebranych połączeń
i ślady stóp na dywanie
jeszcze ciepłe
jak niedopita kawa
 
w szafie sporo przeszłości 
prawie nie używana
no może dwa razy
- kuglarski taniec 
 
pamiętasz jak grałem 
kelnerkom na skrzypcach
potem oswajaliśmy wściekłe psy
 
marny ze mnie treser

zawsze wracałem jak na smyczy
pogryziony
z kagańcem na ustach
 
i bólem w kościach
 
rozrzucałem go po mieszkaniu
gdziekolwiek na oślep
po twarzy
 
kolejny siwy poranek
 
nie zdążyłem
 
mam nadzieję że jesteś szczęśliwa