Poezja

         
zbudowałem labirynt wśród
głów minotaurów - 
niekonturowość myśli za 
cienką szybą
 
wiśniowe idée fixe z dolnej
półki co wieczór
daje siłę by rozpocząć
kolejny dzień
 
schowany pod płaszczem
ekshibicjonista
budzący odrazę stwór - 
człowiek?  
 
i tylko ty mnie rozumiesz gdy tak
 
oparta o nieśmiały poranek
po drugiej stronie butelki
oddajesz pokłon brukowym
bóstwom
 
zbierasz spadające gwiazdy
lekko malujesz
usta pomarańczą - 
płoniesz
 
czy mogę panią poprosić do tanga?