Poezja

Przy jed­nym sto­le zno­wu się spotkacie,
o sta­rych, ziem­skich cza­sach porozmawiacie.
Dotąd roz­rzu­ceni po świecie,
w jed­nym miej­scu i cza­sie się odnajdziecie.
Do wspólnej biesiady za­siądą naj­szczer­sze, blis­kie so­bie dusze.
I tyl­ko ci, co zos­ta­li bez was na ziem­skim pa­dole, będą od­czu­wać katusze.