Poezja

Rozstrzelana. Pohańbiona.
W Złotą Akcję zamieniona.
Nieprawdziwie wspominana
i jeszcze nieopisana.

Żyjąca tylko w modlitwach.
W Duchu, który w ludziach wytrwał.
W statystyce, w podległościach
w obawach i niepewnościach.

Ukryta w mowie, w języku.
Decyzjami polityków
swej historii pozbawiona.
Regionalna. Przyłączona.

Pragnie przetrwać w swoich dzieciach.
Pozostać na własnych śmieciach
uwolnionych od obcego.
Ocal Boże choć coś z tego!

Daj nam mądrość. Pamiętanie.
Niech pieśnią w sercach zostanie,
by wróciła odrodzona -
Twoja i biało-czerwona.

Bez bogactwa, bez oręża -
dobrem potrafi zwyciężać.
Wiary nigdy nie porzuci!
Zechciej Panie nam Ją wrócić!