Poetry

Nie całują dziś pierścienia. Nie klękają.
Za to chętnie poklepują się po plecach.
O swój strój za bardzo także już nie dbają,
a skupiają się na tym, co ich podnieca.
 
Rżnij Walenty! Idzie wiosna, a z nią nowe!
Zwalą tynki, a styropiany położą!
Noc Kupały lub Idy Marcowe
nazwać przecież, można także - Wolą Bożą!

Za plecami wyciągnięte są ramiona.
Głowa Pana opuszczona bardzo nisko.
Bóg to miłość, a ludzi trzeba przekonać!
Władza mediów chce mieć święto, widowisko.

Rżnij Walenty! Nauczajmy tych, co wiedzą,
bo się wcześniej pewnie sami nauczyli.
Nie żałują dziś niczego przed spowiedzią.
Tacy są i tacy będą. Tacy byli.