Poetry

une cellier jedenaście minut rytmicznego oddechu i szeptu śnieg
uczynił z miasta głuchą studnię więc musimy nieść w sobie 
każdy ożywczy pogłos wyobraźni czy opłaca się jeszcze 
należeć do świata w którym istnieją tylko dwa smaki  
zimny i przeciwny  
bądźmy poważni rozmawiajmy 
o zimie nietajonych meteopatiach tempie spadających 
temperatur w tępym łysym świetle w kim szukać ciepła i czy zdołasz 
wygrzebać się z niego może tak
jak mój wiecznie grudniowy ojciec nawiedzający 
w śnie teściową mówi dziękuję i odchodzi już teraz  
zapytaj bliskich czy modlą się 
za ciebie