do tego dobrze by było żebym jeszcze cokolwiek pisał ;)

report

parę rzeczy wrzuciłeś :))) jest nieźle ;) tak czy siak: łelkom!

report

easy, easy, ja tu byłem pierwszy :P

report

nie widzę potrzeby, w tym kawałku, im mniej udziwnień, tym lepiej. wspomnienie jest osią i klamrą i tym pozostanie jakkolwiek bym go nie ujął ;)

report

yhm. żaden problem:) jedynie nie za bardzo rozumiem, czemu tak pewnie założyłeś, że w zamian za "wspomnienie" nieuchronnie dostaje się "udziwnienie". no ale kto powiedział, że muszę wszystko rozumieć. nie ma takiej konieczności, więc i naturalnie nie ma konieczności tłumaczenia dlaczego tak. pozdrawiam

report

dobór środków poza oczywistymi prowadzi do komplikacji, czyli udziwnienia, zwłaszcza w miejscu, w którym tekst powinien wychodzić na tzw, prostą. to oczywiście uproszczenie, ale skoro sednem powyższej formy jest uproszczenie środków wyrazu (a przy okazji stonowanie nastroju poza pewną dozą dogasającego smutku) , to przymykam na to oko. jeżeli słusznie załozymy, że nie istnieje coś takiego jak mniej lub bardziej poetycki język (jest co najwyżej "poetyzowanie", ale do niego doszło w pierwszej strofoidzie, w nadmiarze zresztą), to możemy albo pobawić się w słowotwórczy bełkocik (nawiasem mówiąc mile widziany, jednak do tego służą mi inne teksty) albo w znajomość synonimów albo też zostawić go w miarę przejrzystym, o tyle, o ile pozwala na to jego pewna hermetyczność oczywiście ;)

report

:) nie wiem; to zajmujący tekst, chociaż już z orzekaniem o jego "hermetyczności" sama byłabym może nieco ostrożniejsza od Ciebie. natomiast przy mnie, czytelniku całkiem z zewnątrz wiersza, jego osią raczej nie jest wspomnienie, toteż i zamiana nie sprowadzałaby się do pustosłowia czy igraszek synonimów. Jasne jednak, że zawsze mogę się mylić. I teraz idę; nie chcę Ci już zajmować czasu.

report

a mnie to cieszy, dzieki ;)

report