kochankowie*

„cokolwiek zamiast amen zasłania nam usta 
a kropka dusi zdanie bez ważnego końca.” 
Paweł Podlipniak, Tenebrārum
 
 
 
nie ma w tym żadnej tajemnicy
co było rozwiane wygładzamy w nikczemną całość
pocałunkiem o lekkich konturach już nas nie dosięga
widok z okna na opuszczony ogród
po zmarłych resztki płótna resztki pamięci
nieodległy szczyt światła — szczelnie zapięte
w ślepousty dialog
 
nieodmiennie coś nas przesłania
upycha ciasno w znikomą przestrzeń
pomiędzy pejzażem a martwym z natury
potem wciąga pod siebie i gwałci
najgroźniej — najczulej
 
popatrz sobie proszę
aż poczujesz


______________________
*za  Rene Magritte