Poetry

hurt will always out
and so say all of us

martwe porusza się w miłosnym rytmie, twarzą w dół
chłodno i delikatnie. pijemy i obrastamy w glony; słowa zasychają 
w gardłach. bóg chyba w końcu nam odpuścił 
naszą upartą samotność 

Matt, dzień skończył się jak nagły wybuch – dlaczego jeszcze 
nie czujemy mroku?  

nucić i falować

martwe zamyka się w kilku melodiach. wciąż pamiętam, że mieliśmy 
imiona, skrawki siebie. a teraz dno 
nucić i falować. i pewnie nigdy w proch

przez grube, jasne szkło puste
dryfujące ubranie

____________