Poezja

Rozglądam się
za Tobą
skręcam się by Cię
dojrzeć
Na niebie
w kłębach tłustych gęstych chmur
duszno tu
ciśnienie rozsadza
a Ja nawet
smugi twojej obecności nie ujrzałem

Niebo zanosi się

Gęstnieją opary dwutlenku
ładunek za ładunkiem nabiera mocy
by nagle
dać błysk i wyładowanie
mimowolnie
tak w świat

Dostrzegam gdzieś poświatę
Blask
Emanującą energię
a to wszystko tłumione
potęgą niszczycielskiej natury

Cyrkulacja wznoszącą 
Masa opadająca

Głosy szepty
słodko nawołujące
dające sens całej podróży

Jestem coraz bliżej
Światła Boga Energii

Dusza ludzka jest nieśmiertelna