Poezja

przewracając się zamknąłem powieki
potem za późno było już na przebudzenie
leżę
wędrujące po ścianach oczy
niczym pająki budują sieci
 
teRAZ na wodzie z nim
jednak rozmiar buta zbyt mały by kroczyć 
ramię w ramię nie myśląc o ofiarach
powiew z tych ust przesuwa
to w prawo to w lewo
być może po to 
by uniknąć odparzeń
 
i znowu oiom
coraz bliżej siebie gdy dotykasz